nie rysuj już rycerzy dziewczyno
w zeszycie złotych myśli

polegli w knajpianych pojedynkach
skonali na pikach butelek
i łożach oddziałów zamkniętych tocząc pianę
odziani w zbroje kaftanów bezpieczeństwa

białe konie zdechły z głodu
karmione najniższą krajową
niektórzy wygrywają pojedynki
w telewizyjnych teleturniejach
szukając palcem w pępku
minionej chwały

nie opisuj dziewczyno książąt
w dzienniczku powierniczku

umyślni biegają zdenerwowani
po blokach -bo przecież pantofelki z sieciówek
pasują na wszystkie stópki

nie opuszczaj dziewczyno srebrnego warkocza
z balkonu osiedlowego zamku

wgramoli się po nim rozpacz
witana fanfarami psiego szczekania
przystroi cię w biżuterię
przycisków pilota
i doświadczysz iberyjskiej miłości aż do łez

nie patrz dziewczyno w lustro

bo smutek który tam mieszka
spali twoje oczy
spali twoją duszę