Twoje Wiersze - "Dziewczynka z gołębiem"

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

18 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

JoViSkA

cztery dni temu

🐾

Nata Sza

cztery dni temu

Portrety dziecięce Danuty Muszyńskiej wisiały w moim dziecięcym pokoju, a wśród nich "Dziewczynka z gołębiem". Piękna ekfraza i wspaniała pointa!
Pozdrawiam Cię serdecznie :-)

JaSnA7

cztery dni temu

Wdzięczny temat wybrałaś Droga Lariso - piękny jest ten obraz.
Gołąb jest symbolem ulotności życia, zmierzaniem od prostoty dziecka, jego ufności, do dorosłości i mierzeniem się z wyzwaniami.
Gdy wpatrzymy się w oczy dziewczynki, możemy powędrować w jej przyszłość...
Tak się wydaje.
Cudna Twoja ekfraza.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)
5/6

Smoku

cztery dni temu

O, pięknie ✨🌟

amarok

cztery dni temu

Czapki z głów:)

Sto...^(*)

pięć dni temu

Duże podobieństwo do ekfraz Jörgena Krefta

Migrena...1^(*)

pięć dni temu

Lari.

stan duszy – kruchą przestrzen między dziecięcym sacrum a nieuchronnością dorosłosci.

poruszające jest to przejście od estetyki pastelu do egzystencjalnego pytania o ocalenie wewnętrznej ufności.

to jest Lari piękna poezja.

pozdrawiam z szacunkiem Lari:)

[ GALBA ]^(*)

pięć dni temu

Uległem czarowi treści i tak mi jest dobrze...
Pozdrówki z uznaniem 🌟👍

Sylwia U.^(*)

pięć dni temu

Ślicznie 🤗

Belamonte/Senograsta

pięć dni temu

bardzo piękny wiersz, jak zostać dzieckiem i co to właściwie jest, zapominamy. W częstochowie mamy taką fontannę z dziewczynką, ona wyciąga rączki i stoi pod fontanną radośnie uśmiechnięta, a gołębiie prawdziwe często latają wokół - tam na jej ręce siedzi też gołąg rzeźba, ale ona go wypuszcza, wypuści zaraz..

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Belamonte za ciepło Twoich słów i podzielenie się ze mną, przy okazji tego wiersza, opowieścią o tej pięknej, częstochowskiej fontannie:) Fontanna z rzeźbą przedstawiającą "Dziewczynkę z gołębiami'", obejrzałam ją w necie... Sprawiłeś mi dużą radość swoim komentarzem:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

mgielka

pięć dni temu

Piękny i plastyczny wiersz, który przywołuje obraz w wyobraźni.. Pozdrawiam cieplutko i dziękuję 😊🤗

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Mgiełko za Twoją wrażliwość i docenienie ekfrazy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

ElaK

pięć dni temu

Przepiękny wiersz, wywołujący delikatny obraz wyobraźni. Pozdrawiam serdecznie :)

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję ElaK za ciepło Twoich słów i docenienie ekfrazy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

PIERRE

pięć dni temu

Lariso, co trzymasz delikatność w dłoni,
opowiem Ci pozwolisz historię gołębi..
Było to dawno..dawno..temu,
gdy pola były koszone w upalne dni
a sjesta obowiązkowa na wsi..

Na schodach o tej porze, czekając na zajęcie
patrzył chłopiec blondynek z niebieskimi oczami,
jak głębia nieba tak ciekawymi,
że wypatrzył na wprost stodoły śnieżnobiałego
gołębia..
Tak cudnego nie widział nigdy wcześniej a gatunek
dziadek mu podpowiedział: to wurfel..( robił w locie wywrotki )
Wujek Ryszard (Lwie serce ) przyszedł wnet po drzemce
i zobaczył ,,białego" ale dostrzegł drugiego..
Leżała samica u progu..biedna, martwa..do grobu..
Smutek wielki u dziecka..patrzył dalej na samca..
Trzy dni siedział mąż ptasi- chłopiec był tym ujęty..
Gdy czwartego zrozumiał,
gdy już gołąb odleciał,
tak rzekł sobie dziecina:
,,wierności jednej dotrzyma,
skoro zwierzę potrafi,
to on większy niż ptasi
i choć serce małe,
to miał taką wiarę..

Pozdrawiam Lariso:))
Dobrych snów, w bieli i z nieba poduszkami:))

PIERRE

ponad dwanaście godzin temu

Dziękuję Lariso:)
Miłych snów:))

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Pierre za tę piękną, poetycką opowieść, zakończoną wzruszającą puentą:) Twoja opowieść jest świadectwem dziecięcej wrażliwości, ufności i dobroci, a także w pewnym sensie już dojrzałych przyrzeczeń:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Waldi1

pięć dni temu

piękny wiersz ... spojrzałem na obraz też ... pozdrawiam serdecznie ...

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Bardzo dziękuję, Waldku:) Miło mi bardzo:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Marek Żak

pięć dni temu

To ujmujący obraz wspólnoty wrażliwego człowieka ze zwierzęciem, pięknie i trafnie opisany w ekfrazie. Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza.

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Marku za ciepło Twoich słów oraz docenienie ekfrazy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Krystek

pięć dni temu

Czytając wiersz oczami wyobraźni
widziałam ten uroczy obraz obraz
Czytałam z zaciekawieniem.
Serdecznie pozdrawiam:)

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Bardzo dziękuję, Krysiu:) Jest mi niezwykle miło, czytać Twoje słowa:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

sisy89

pięć dni temu

Przepięknie i subtelnie, cudowna ekfraza
Czytałam z przyjemnością i podziwiam.
Pozdrawiam serdecznie :)

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję Sisy za ciepło Twoich słów i docenienie ekfrazy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Elżbieta

pięć dni temu

Ujmujący obraz, przyciągający subtelnym pięknem i taka jest też, Droga Lariso, Twoja ekfraza. Bardzo podoba mi się "odczytanie" obrazu, wyrazem oczu sportretowanej dziewczynki, gestem w jakim ujęła gołąbka i niewidocznymi ustami wtulonymi w piórka ptaka. Kruchość i czułość dominuje w odbiorze i "zawieszone pytanie", które jest puentą wiersza.
5/6
Pozdrawiam serdecznie, Droga Przyjaciółko, z oczarowanem:)⭐️

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Droga Przyjaciółko za Twój niezwykle piękny, empatyczny komentarz oraz za docenienie ekfrazy:) Myślę, że pytanie w puencie pozostanie "zawieszone"... bez względu na to, ile razy je jeszcze zadamy.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Wanda Kosma

pięć dni temu

W moim sercu też... Wisiała w moim dziecięcym pokoju; i gdzieś teraz leży na strychu rodzinnego domu.
Zachwycająca ekfraza, której każda wspaniała strofa trafia wprost do serca i boli, a pointa powala - bo wiemy, że nie ma jak ocalić tego, co najdelikatniejsze, najwrażliwsze i najpiękniejsze, chociaż z całych sił próbujemy.
"w delikatnych rączkach
tuli życie
z którym będzie się mierzyć
nieustannie"
To jest o nas wszystkich, o każdym bez wyjątku; wszyscy tak startujemy i pamięć tego wraca na różnych etapach życia. Dziękuję za niezwykłe wrażenia płynące z lektury wiersza i pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Larisa

ponad dwanaście godzin temu

Ślicznie dziękuję, Droga Wando za przepiękny, poruszający komentarz oraz za docenienie ekfrazy:) Masz rację, że wiersz odnosi się do nas wszystkich. Dziewczynka z obrazu jest symbolem naszego dzieciństwa, naszej ufności, z którą wszyscy wchodzimy w życie... szkoda, że życie w trakcie jego trwania 'odziera' nas z tej ufności, że 'dorosłość' wymusza na nas zachowania zgoła odmienne...
Jest mi bardzo miło, że obraz ten towarzyszył również Tobie w dziecięcych latach i zapisał się w Twoim sercu i wspomnieniach:)
Najserdeczniej Cię pozdrawiam:)

Wanda Kosma

pięć dni temu

Ode mnie 6/5.

sturecki

pięć dni temu

Bardzo ładnie łączy obraz z tym, co potem robi z człowiekiem życie – dziewczynka trzyma nie tylko gołębia, ale całą kruchość, której świat zwykle nie umie oszczędzić.
6/5