Twoje Wiersze - Noli me tangere

Noli me tangere

wolny

2026-02-28 13:04

Czuję się jak wnętrze pustych butelek po mleku
w peerelowskiej kracie, w zimny poranek.
Trzewia stukają jak odłamki szkła
podskakujące na porannej skórze matki.
Chłód zgrzyta zębami,
a ja myślę już tylko o ciepłym śnie.

Nawet we śnie widzę złowieszcze obrazy.
Dworzec pachnie moczem, który nie zna miłości.

Świat jest dworcem,
na którym pociągi nigdy nie przyjeżdżają na czas,
a jak już przyjadą – są puste jak butelki.
Noli me tangere.

autor

białybizon

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Mgła^(*)

pół godziny temu

Dla tego wiersza się zalogowałam
Jest naprawdę świetny

Nicotykanie^(*)

dwie godziny temu

Bardzo samotny ten wiersz. „Noli me tangere” staje się jego ostatnim bastionem.

Chcę myśleć o tych butelkach jak o przypomnieniu o człowieku i trosce, mimo sztywności systemu w PRL, gdzie życie toczyło się w rytmie niedoborów, kolejek i schematycznej organizacji. Puste butelki sugerują brak, nieobecność lub próżnię – a równocześnie przywodzą na myśl codzienną troskę o rodzinę, która wymagała planowania i wysiłku. Każda dostawa mleka, każda pusta butelka zwracana do sklepu niosła ze sobą ślad codziennego życia.

~ Tange me leniter, quasi ex vitro sim

Annna2

cztery godziny temu

Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca”(Ewangelia Jana)

Nie dotykaj mnie, nie niepokój- to jak świat który był, niech będzie byłym.
6/5

sturecki

pięć godzin temu

To wiersz–odtrącenie, gdzie brudny realizm PRL-owskiej kraty i dworca robi z ciała pustą butelkę – a „Noli me tangere” brzmi jak ostatnia obrona przed światem, który i tak przyjeżdża spóźniony oraz pusty.
6/5