To wiersz, w którym matematyka staje się językiem osobistej spowiedzi – „jestem całką” brzmi tu jak deklaracja tożsamości.
Choć, z matematycznego punktu widzenia:
Całka oznaczona (jednowymiarowa) – ma 1 wymiar, bo całkujesz po jednej zmiennej;
Całka podwójna – ma 2 wymiary, bo całkujesz po dwóch zmiennych, czyli po obszarze płaszczyzny;
Całka potrójna – ma 3 wymiary, bo całkujesz po trzech zmiennych, czyli po objętości przestrzeni.
Ogólnie: Całka n-wymiarowa ma n wymiarów – całkujesz po obiekcie n-wymiarowym.
Więc ilość wymiarów całki = liczba zmiennych, po których całkujesz.

Ukazujesz w wierszu siebie jako funkcję złożoną z wymiarów społecznych i subiektywnych, która nie chce już więcej zmiennych ani komplikacji. Każdy z nas ma swoją oś X i Y, ale nie każdy potrafi tak ładnie policzyć, że mu już „wystarczy”.
6/5

Bardzo ciekawy wiersz

Super porównanie chociaż nie wiem o kim ale sam pomysł bardzo fajny. Pozdrawiam