.




Jeśli kiedyś się zdarzy tak cudowny dzień
wiosenny, wypełniony ożywczym powiewem,
że wszystkie okna w domu otworzyć masz chęć
i otworzyć, ba wyrwać! drzwi z klatki kanarka...
dzień, w którym cały ogród i piwonie w nim,
i ścieżki wysypane cegłą potłuczoną
są tak wygrzane słońcem, że aż kusi cię,
by stłuc młotkiem ten szklany przycisk do papieru,
wypuścić ludzi z chatki otulonej w śnieg;
niech wyjdą mrużąc oczy, trzymając swe dłonie
i wpatrując się w niebo, gdzie błękit i biel...
to dzisiaj, właśnie dzisiaj mamy taki dzień.


Oryginał:

If ever there were a spring day so perfect,
so uplifted by a warm intermittent breeze
that it made you want to throw
open all the windows in the house
and unlatch the door to the canary's cage,
indeed, rip the little door from its jamb,
a day when the cool brick paths
and the garden bursting with peonies
seemed so etched in sunlight
that you felt like taking
a hammer to the glass paperweight
on the living room end table,
releasing the inhabitants
from their snow-covered cottage
so they could walk out,
holding hands and squinting
into this larger dome of blue and white,
well, today is just that kind of day.








.