Łatwo zagubić się w świecie technologii, chociaż kusi pięknym obrazem. Każdy czy chce czy nie chce zmierzy się kiedyś z życiem bez technologii. Oby cena nie była za wysoka. Moda na telefony i wirtualny świat kiedyś przeminie, pojawią się zamienniki.
Pozdrowienia
Wiersz tworzy mocny obraz pokolenia oderwanego od natury – wrażliwego i kruchego – łącząc subtelnie elementy przyrody z cyfrową rzeczywistością. Puenta ma ironiczny, a zarazem melancholijny wydźwięk, pokazując zależność młodych od technologii
Ciekawa refleksja nad kruchością i powierzchownością współczesnej tożsamości młodych ludzi — pięknych, delikatnych, ale uzależnionych od ekranów, nieodpornych na “zimno” realnego świata i istniejących w świetle, które sami sobie generują. Pozdrawiam w zadumie 6/5 🍁
Słyszałam, kiedyś wypowiedź: "Moje dzieci są jak płatki śniegu".
Takie dzieci są niezwykle wrażliwe, o delikatnej konstrukcji psychicznej. Nowe pokolenie, które ma tendencję do szybkiego wycofywania się z życia. 'Topią' się przy najmniejszych niepowodzeniach i trudnościach życiowych. Wymagają dużej troski.
Być może teza postawiona w wierszu, o dzieciach, młodzieży dorastającej w świetle smartfonów jest słuszna:)
Dobry i potrzebny wiersz!
Serdecznie Cię pozdrawiam, Ajw:)
Od najdawniejszych czasów starsi narzekają na młodzież. I nawet jest w tym trochę racji. Ale tylko trochę. W końcu przecież taki "płatek śniegu" wyjdzie spod opiekuńczych skrzydeł mamusi i tatusia i zacznie żyć na własny rachunek. I zazwyczaj będzie sobie dawał radę w życiu.
Tak, zazwyczaj tak. Ale nie każdy. Miałam taki przypadek w knajpce, ze bardzo młody kelner nie umiał otworzyć kapsla butelki, bo mama zawsze zakręcane kupowała albo tymbark z samootwieraczem ;))
Refleksyjny wiersz o współczesnych czasach, w których główną rolę gra smartfon i inne "zdobycze".
A tak fajnie wpatrzeć się w płatki śniegu i znaleźć urok zimowego krajobrazu.
Pozdrawiam:)⭐️
To o pokoleniu, które nie przeszło "zimnego chowu natury", delikatne fizyczne i psychicznie. Płatki śniegu ślicznie wyglądają na ekranie smartfona i oczywiście jeszcze w kuli śniegowej.
Pozdrawiam, Iwonko:)⭐😘
Zmienił się klimat i styl życia. Każde pokolenie jest inne. Ze słabego pokolenia wyrasta silne, bo trud hartuje. I odwrotnie, z silnego pokolenia wyrasta słabe, bo dostatek rozleniwia – i tak na zmianę. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.
Za czasów mojej szkoły podstawowej, jak wylewano na początku grudnia w szkole ślizgawkę, to była czynna co najmniej do końca lutego, teraz zim w praktyce (mróz i śnieg) nie ma, a ubrania zimowe to tak, żeby coś zmienić:). Pozdrawiam
Znam temat, bo hokej w zimie, był codziennie, a nasza klasa zdobywała mistrzostwo szkoły. Nie było laptopów i smartfonów i trzeba było jakoś zagospodarować czas:).
Myśmy sami sobie robili lodowisko przy naszym bloku na placu. Całą zimę uprawialiśmy jazdę figurową, a chłopaki grali w hokeja. Cudne czasy, choć komuna robiła, niestety, swoje..
Kiedyś była przesada z twardym wychowanie, dzisiaj przesada w drugą stronę. Media społecznościowe tylko udrudniają zadanie. Świetnie to zobrazowałaś w swoim wierszu.
Pozdrawiam Cię serdecznie :)
„dzieci zimy / nie nauczone zimna” te słowa sugerują paradoks: młodzi ludzie dorastają w wymagających czasach („zima”), ale nie są przygotowani na prawdziwe trudności („zimno”).
Świat, choć pozornie surowy, bywa dla nich jednocześnie zbyt miękki, bo chroni przed doświadczeniami, które kiedyś hartowały.
Ta „zima’’ jest bardziej cyfrowa niż naturalna, a wrażliwość młodych, choć wyjątkowa, może nie przetrwać bez głębszych, autentycznych korzeni.
Pamiętam jak godzinami zjeżdżaliśmy na sankach z górki albo jeździliśmy na lodowisku, które samemu się przygotowało na osiedlowym placu lejąc wieczorami wodę z piwnicznej pralni.
Ech… nie było wtedy telefonów i człowiek mógł się zebrać do kupy i działać jak należy…
Pozdrawiam gorąco :)
Portret zimy, która już nie mrozi, tylko świeci ekranem i gubi drogę do samej siebie. Te „płatki śniegu” to nie słabość, tylko kruchość – taka, która błyska, póki technologia trzyma ją przy życiu.
Jak wszystko zależy od baterii, to trudno zahartować charakter, bo pierwszy mróz od razu kładzie człowieka na łopatki.
6/5
Aaaaa, o te „płatki” chodzi ... no tak, delikatne, kruche i topnieją przy pierwszym cieple. Życie ich szybko nauczy, że nie wszystko da się kliknąć, poprawić i wrzucić na stronkę.
W sumie ... podobnie ... wystarczy moją zimę zamienić na Twoje pokolenie.
Nie miałam tu na myśli portretowania zimy, tylko obecnego pokolenia nazywanego potocznie "płatkami śniegu", wychowanego przez nadopiekuńczych rodziców, przekonanych o swojej wyjatkowości ( bo rzeczywiście są wyjatkowi), ale delikatnymi jak płatki sniegu, które roztapiają się bardzo szybko..
Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.
Klauzula Informacyjna
Szanowni Użytkownicy
Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.
O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.
Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.