Twoje Wiersze - Brosza

Brosza

wolny

2026-01-15 12:39

Mały paw
pamięta
szorstkie
ciepłe
ręce

ozdoba
rozkłada
pióropusz
ostre pióra
łaskotały
wiotczejące
kobiece skóry

samczyk
skubał babcię
pod swetrem
szukał krwi

niszczył matce
delikatną
bieliźnianą koronkę
gniazdo wił
na piersi
w imię
przetrwania

broszka
jest za ciężka
na moją koszulę

oskubię intruza
ze szpilki
dam mu
łańcuch

autor

Eris ^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

jolka

2026-01-15

Ale gniazda nie uwije na kardiganie,z pewnością wolał koronki...Bardzo fajny wierz jak to mówią vintage....

Groschek^(*)

2026-01-15

☺️ musiałem ocenić niniejszy wierszyk; a.. dlaczego? albowiem dla mnie osobiście ma on przypadkowo i z dużą pewnością wcale niezamierzone przez autorkę 'dodatkowe' znaczenie: powiem krótko; ja nazywam się na nazwisko Brosch (czyt. brosz); wiele nie trzeba, a już wyobraźnią przeskakuję jak ta broszka z bluzeczki na sukienkę i nie wiem dlaczego słowem i gestem krzywdzę! kilka delikatnych przytulań najpiękniejszej płci z kosmosu; jeśli się tymczasem jest samotny to taki manewr sprzyja rozwojowi radości..