niewidzialnie
identyczna z wierszem
naprzeciw siebie
spojrzenie w oczy
jeszcze głębiej
w zakamarki duszy
czytając siebie nawzajem
wiedzieć już wszystko
czuć dotyk bez dotyku
empatie i zrozumienie
niewidzialne połączenie materii
niematerialnymi słowami
zacząć wszystko od nowa
jak wiatr delikatnie objąć
stanąć nad lustrem
jezioro migocze milionem
promieni malutkich słońc
wśród świetlików
zorza polarna
spadające meteoryty
Jowisz przy Wenus
niebo pełne gwiazd
spływa ku nam
a ty trzymasz je
tuż nad nami
świat się kończ
a my
trwamy
