X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

Nieuświadomione boi się światła...

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2022-10-18 13:54
Umyłam szkiełka witraża
w drzwiach kamienicy.
Nowy blask rozlał się barwnie
po ścianach,
strażnikach tajemnic przeszłości.
Stare nowe miejsce, teraz moje.
Nowa ja
a tamta i tak,
z myślami gdzieś we wczoraj.

Kto mieszkał tu w minione wiosny i zimy?
Czy zerkał wciąż na drzwi jak ja?
Kto czekał kiedy smuga światła
przeszyje szparę w nich?
Czy ta kobieta zakochana?
Może zapłakana matka...
Dziecko, które widzi strachy
w każdym kącie...
A może ten mężczyzna bez nóg
zaraz po wojnie...

Kiedy smuga światła
przeszyła szparę drzwi
ożyły wszystkie dusze,
niegdysiejsze wiosny i zimy.
Ale tam jest bezpiecznie.
Tam już się stało.

Dziwne...
Wracamy do przeszłości
kiedy o sobie milczymy...
O czym nie możemy powiedzieć,
że w przeszłości szukamy siły.
Wiola Sawczuk
autor
Wszystkość<sup>(*)</sup>
Wszystkość(*)

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
7 razy
Treść

6
5
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat

6
0
5
7
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Michał78<sup>(*)</sup>
Michał78(*)
2022-10-19
Nie masz czasem wrażenia jakbyś żyła w innej epoce? Tak mi się nasunęło po przeczytaniu wiersza. Poeci mają chyba stare dusze i rodzą się dorosłymi dziećmi. Stąd chyba to zastanawianie się nad przeszłością.
Bardzo mi się podoba to zamyślenie podmiotu lirycznego przy myciu witraża.
Pozdrawiam.


Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
Coś w tym jest o czym piszesz. Czasem w ogóle mam wrażenie, że nie pasuję do tej rzeczywistości 😊 dziękuję Michale, pozdrawiam Cię.

Galba c.<sup>(*)</sup>
Galba c.(*)
2022-10-18
Jak zwykle Wiolu dajesz dozę subtelności, delikatności swoim wierszem. Gdyby tylko była możliwość spotkania tych którzy dawniej byli w danym miejscu przed nami to by było coś.
Pozdrawiam cieplutko


Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
A tak możemy sobie tylko powyobrażać jakie toczyło się życie w tych miejscach. Dziękuję Marku, pozdrawiam ciepło 😊

Precious
Precious
2022-10-18
Duch czasu w kamienicach to fajna sprawa. Nie wiem jak u Ciebie, ale ja jeszcze pamiętam zapach kamienicy u mojej babci. To była (jest) typowa kamienica z samiusich poczatków XX w. I ta woń - kamienia, drewna i wilgoci!

Ja jestem z miasta o kamienicznej twarzy. I chłonę Twój wiersz tym samym.

Dobrej nocy:)


Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
W Belgii gdzie mieszkam jest wciąż pełno takich starych, przepięknych kamienic, nawet piętnastowiecznych, to jest nisamowite. Dobrego dnia Piotrze😊

Waldi1
Waldi1
2022-10-18
bardzo często wracamy do przeszłości ...


Waldi1
2022-10-20
w nocy wstawię go poza kolejką ..tzn jutro bo to będzie już nowy dzień ...myślę ....że Ci się spodoba ...

Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
o widzisz, idę poczytać.

Waldi1
2022-10-20
teraz napisałem o wsi jak byle mały ... dzięki Twojej odpowiedzi w sekundę myślami wróciłem do dziadków ...

Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
Ja lubię, nie mam już dziadków ale póki byli z namiętnością wypytywałam o historię ich i ich przodków.

Elżbieta
Elżbieta
2022-10-18
Ciekawy temat wiersza, mieszkałam w kamienicy z 1908 roku, też były szkła witrażowe, stiuki na sufitach... i myśli, kim byli ono! Mówi się o takich miejscach, że mają "duszę"!
Miłego popołudnia z serdecznościami:))🌟😍🌸


Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
O tak, wyjątkowe miejsca, łączące przeszłość z teraźniejszością. Pozdrawiam Cię Elu😘

Marek Żak
Marek Żak
2022-10-18
W rodzinnej kamienicy w Łodzi były takie drzwi z witrażami i dzwonek, który trzeba było przekręcić. Za nimi został stary świat z babciami, ciotkami i kilkoma pokoleniami wstecz. Rozumiem zatem to, co czujesz:). M


Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-20
Ja zawsze mam ciarki będąc w takich starych budynkach pamiętających historię wielu pokoleń. Pozdrawiam Marku.

Ambrosio
Ambrosio
2022-10-18
Ależ poezja... 😍 Wiolu, cudaśnie nakreśliłaś opis miejsca. Kurcze serducho mi zadrżało i stałem tam przez chwilę z Twoja peelką przed tymi drzwiami. Wyczekiwałem tych promieni słońca. Wpatrywałem się w witraż. Zrodziło się we mnie wzruszenie. Najchętniej bym tam przysiadł z Tobą na jakichś starych skrzypiących schodach i jeszcze chwilę popatrzył w korytarz westchnień. Jak dla mnie uczyniłaś cud i tym wierszem spowolniłaś nieco czas... Jestem oczarowany... 😊 Ech, jak dobrze, że pisujesz wiersze, wiesz... Naprawdę... 😊🤩


Ambrosio
2022-10-20
ooo... Wiolu, jesteś przemiła! 😊 Nie wiem czy udźwignę te wszystkie komplementy... Najważniejszy jest tutaj Twój piękny i nieprzeciętny wiersz!😍🤩 Ja jestem tylko zwykłym chłopaczkiem, któremu czasem uda się powiedzieć coś w granicach rozsądku 😉 Ten mój filmik jest mocno spontaniczny, ale bardzo chciałem powiedzieć coś więcej o Twoim wierszu, bo po prostu i Ty i Twój wiersz jesteście warci uwagi oraz docenienia! Jeszcze raz gratuluję Tkbie tego wiersza! 😊👏💐😊😍

Wszystkość<sup>(*)</sup>
2022-10-19
Łukasz...oglądam i oglądam już kolejny raz Twój materiał do tego wiersza i mam ciarki. Jesteś niesamowitym człowiekiem i, powtorzę już kolejny raz, że podziwiam Twoją wnikiwość, lotność umysłu, pojmowanie człowieka i duszy. Jak Ty pięknie czujesz, nie tylko ten wiersz ale i inne, innych autorów. Tak, to bardzo osobisty dla mnie wiersz. Choć wygląda niepozornie. Jest pełen symboli, odzwierciedla w pewien sposób pewną stronę mnie. No...wow, Twoja interpretacja przeszła moje najśmielsze oczekiwania, jest trafna, mądra. Cudowna niespodzianka. Brakuje mi słów aż, bardzo mnie wzruszyłeś. Powinnan udostępniać ten wiersz wraz z Twoim komentarzem, wtedy jest kompletny, nadałeś mu głębi😊 Masz nieprzeciętny intelekt Łukasz, jesteś erudytą, filozofem i dlatego też świetnym poetą. Prawdziwa z Ciebie perełka między nami. Dziękuję Ci całym sercem, dotknąłeś mi duszy❤.

Ambrosio
2022-10-18
To jeszcze raz ja. Wiolu, Poetko nasza najcudniejsza, mam nadzieję, że mi wybaczysz, ale w linku poniżej znajduje się moja wideo interpretacja Twojego wiersza... 🙃🙆 Pierwszy raz w życiu w taki sposób przekazuję moją myśl o cudzym wierszu. Nie mogłem się powstrzymać, bo Twój dzisiejszy wiersz jest po prostu wyśmienity. Resztę usłyszysz Ty oraz pozostali słuchacze w tym materiale z yt.
Wybacz mi Wiolu, to moje pojękiwanie o Twoim wierszu... 😉😄😊

https://youtu.be/AGiXCOvLmZE

Precious
2022-10-18
👍


Autor poleca


Autor na ten moment nie promuje wierszy
Pokaż mniej


X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności