Bardzo trafny portret większości naszego społeczeństwa. Wiarę przejmujemy po rodzicach, z czasem popadamy z niej w bezrefleksyjną rutynę, dlatego uważam, że pomiędzy religijnością a duchowością w większości przypadków jest ogromna przepaść.
Pozdrawiam z uznaniem dla wnikliwości. 6/5.

Bóg jest wszędzie
nie potrzebni pośrednicy
bez mandatu moralnego .

Pozdrawiam serdecznie .

z wielką czułoscią i szacunkiem kłaniam Ci się Stu za ten piękny, odwaznie szczery wiersz, który tak trafnie i po ludzku odsłania ludzkie codzienne zmaganie między wiarą a wygodą .

och, my ludzie !

To refleksja o codziennej, osobistej religijności i relacji z Bogiem, no a wiadomo każdy ma inne zdanie na ten temat. Wiersz jest lekko ironiczny, ale bardzo ludzki, bo pokazuje codzienne wymówki i słabości, typowe dla nas słabych we wierze. A z drugiej strony, wiara ma towarzyszyć w życiu, a nie być na pierwszym planie.
Podziwiam tych, którzy nie wierzą, a są silni w swoich działaniach i przekonaniach.
Jak trwoga, to do Boga - nie widzę w tym nic złego. A do kogo mamy kierować nasze lęki i problemy, jeśli nie do Tego, kto może nas wysłuchać?
6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Może napiszę coś, co nie będzie po myśli Autora i przekazu, bo oczywiście z perspektywy religijnej opisane zjawisko nie jest budujące. Ale z perspektywy psychologicznej czy antropologicznej jest jak najbardziej zdrowe. Wiara jest mechanizmem adaptacyjnym wykształconym ewolucyjnie, równocześnie "programowanym" kulturowo. W dużym zakresie dorosłej (w rozumieniu sprawczej) intensywności życia, rytualna wiara w Boga nie jest praktycznie potrzebna, wystarczy tak zwany intuicyjny teizm, a "operacyjnie" ważniejsza jest własna integralność i wiara w siebie.
Świetny wiersz. Bardzo ciekawa strofoida o złu - otwiera dodatkowy obszar rozważań. Pozdrawiam serdecznie :)

A może trzeba by inaczej postawić pytanie. Kto czuje się praktykującym Polakiem? Praktykującym polskość, a nie kopiącym bez przerwy pod siebie dołki?
Pozdrawiam 🌼

Niestety ten obraz chyba bardzo trafny.
Wierzę, że mimo to albo tym bardziej,
Bóg dotrze do Kowalskich..
Ten wiersz jednak jest pytaniem
czy aby to nie moje ,,lustro"?
- każdy czytelnik winien odpowiedzieć na nie..
-Każdy, kto bez strachu albo z ,,bojaźni bożej" ma odwagę zadać sobie ten trud dialogu z własnym sumieniem:)
Pozdrawiam:)
Niech Bóg prowadzi!
ps. dodałem do ulubionych- bo tematyka i prezentacja na takim poziomie:))
Dziękuję:)

Nie każdy dar wiary otrzymuje,
większość Go dostać próbuje .

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Faryzeizm ma się dobrze...
Ale nie ma się co dziwować, biblia i o tym wspomina.
„Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”
Pozdrawiam

Myślę, że jeszcze gorzej jak się praktykuje a wiary brakuje i wszystko jest na pokaz...refleksyjnie u Ciebie dzisiaj:):)pozdrawiam ciepło:)

Bardzo pięknie napisałeś ten wiersz. Mój komentarz będzie tutaj delikatny w treści, który zamieściłem poniżej:

Większość ludzi różnorakie - dobre i złe - zachowania mają,
gdy się spytasz: Dlaczego tak robią, mimo, że Boga kochają?
Robią tak - by Boga nie obrazić - bo tak robić muszą,
wiedząc o tym dobrze, że diabła takimi czynami kuszą...
Takowe bywają ludzkie życiowe i codzienne trwogi,
Bóg jest tym znużony, nie zwraca uwagi nawet z drogi.

Moje wszystkie gwiazdki, tj. 6/5

Jeszcze ciągle wierzymy w w Boga po katolicku (czy szerzej - po chrześcijańsku, aczkolwiek z praktyką bywa już różnie. Nasza wiara powoli stygnie... A tymczasem na ulicach widać już coraz więcej pań w burkach ze szczelnie zakrytymi włosami...

Pragmatyczne, czytaj wygodne podejście, a wiara, jako ubezpieczenie, na wszelki wypadek, też na pokaz. Pozdrawiam.

Różnie to bywa, trochę jest za, trochę przeciw. Wiara niekoniecznie idzie w parze z praktykowaniem. Ale często tak bywa, że "jak trwoga, to do Boga" , to znaczy, że ludzie często przypominają sobie o istnieniu Boga dopiero w chwilach strachu, kryzysu lub wielkiej potrzeby. Pozdrawiam serdecznie

Trafnie pokazałeś obraz przeważającej
większości wierzących w naszym kraju.
Oburzające jednak jest wykorzystywanie
przez niektórych wiary do własnych nie
zawsze dobrych celów.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

Jest też przypadek nie mnie drwiący gdy ktoś nie wierzy a jest praktykujący.
Pozdrawiam.

Modlitwa o to, by serce nie stwardniało, to dobra modlitwa...

Bardzo dokładny obraz naszej polskiej wierzącej większości.Wygoda przede wszystkim.Wiara to relacja i na co dzień,uczestnictwo w spotkaniach.Można mieć nadzieję,że pewnego dnia odezwie się ich potrzeba.

Wierzących - niepraktykujących jest tyle samo, co praktykujących - niewierzących...
Peel, stawia sprawę jasno:) Nie owija w bawełnę.
Gdyby wszyscy pokusili się o szczerość, nie musieliby chodzić do spowiedzi.
Bardzo dobry wiersz!
6/5.
Serdecznie pozdrawiam, Staszku:)
P.S.- dziwnie brzmi wers: "żeby mama mniej bolała", ale to tylko moja czytelnicza sugestia, oczywiście niezobowiązująca:)

wiersz szczery do bólu ... nie będę palcem wskazywał ... muszę spojrzeć prawdzie w oczy ...by prawdy nie zakłamywać .. to prawda ... że Bóg jest wszędzie ja w to święcie wierzę ...rozmawiam z Nim wszędzie i o każdej porze ..jest w moim sercu i na każdej życia drodze ... Jest rano i wieczorem ... rozmawiam z pokorą ... też luźno bo to Mój Ojciec ... więc nie zawsze padam na kolana ...po co mam je sobie poobdzierać ... patrzę prosto w oczy ...dziękuję i zadaję pytania ... a mam za co dziękować ... do kościoła idę nie dla księdza i by mnie ludzie widzieli ... gdy kapłan podnosi Hostię i błogosławieństwa udziela ... z miłością proszę ... Boże mój Boże o przyjaciół też proszę i wstawiam się za nimi by do Jego serca wstąpili ... maja wiara to jest moim życiem ..może dlatego jestem tym kim jestem ...po prostu człowiekiem z krwi i kości ... Stanisławie nigdy nie powiem ... Pnie przyjdę do Ciebie jutro ... lecz zawsze tu i teraz ... bo jeszcze dzisiaj mogę być blisko Jego światłości ... a jutro mogę się Jego nie doczekać ... Stasiu nie jestem katolikiem tylko od święta ... stąd jest moja siła ... dobranoc ... znaczy już dziś jadę pod granicę z Czechami . zjawię się pod wieczór .. dobranoc ...