Twoje Wiersze - niezabudki

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nata Sza

pół godziny temu

Rozświetliłaś niebieskim płomykiem zimne emocje.
Piękny, czuć zapach ziemi.
Pozdrawiam Cię serdecznie :-)

Mgła^(*)

kwadrans temu

Ja Ciebie też Nataszko pozdrawiam serdecznie 🙂

sturecki

godzinę temu

To piękna, zimna pamięć - mróz zabiera życie trawie, a ty ratujesz je wspomnieniem niezabudek w rudych włosach i tą prostą puentą „Byłeś”, która mówi więcej niż cała reszta.
6/5

Mgła^(*)

kwadrans temu

To prawda czasami trzeba odciąć się od tego co nas smuci i przygniata żeby odnaleźć siebie na nowo

sturecki

pół godziny temu

To prawda … pamięć potrafi robić w głowie strych bez porządków. Nawarstwia, dokłada, miesza stare z nowym, aż człowiek czuje ciężar jak w plecaku z kamieniami.
I czasem coś pęka nie dlatego, że jesteśmy słabi, tylko dlatego, że organizm mówi: dość, muszę zrobić miejsce, bo inaczej się uduszę.

Mgła^(*)

godzinę temu

Pamięć ma to do siebie że lubi nawarstwiać mnóstwo informacji
Czasami w człowieku coś pęka i nawet te piękne wspomnienia z siebie wyrzuca żeby po prostu uwolnić głowę i nie zwariować
Pozdrawiam Cię serdecznie

Waldi1

godzinę temu

piękny wiersz ... pozdrawiam serdecznie ...

Mgła^(*)

godzinę temu

Ja również pozdrawiam 🙂

ajw

godzinę temu

Mgiełko, miło Cię widzieć i czytać ten wiersz o pamięci miłości, która wraca zimnem i zapachem ziemi, bo tylko tak potrafi jeszcze być obecna.
Naprawdę bardzo dobre, z piękną, bolesną puentą..

Mgła^(*)

godzinę temu

Część Iwonko taka mnie dziś naszła że czasami to co wielkie wzniosłe i prawdziwe potrafi w mgnieniu oka zniknąć
Przemienić się w coś niezwykle ulotnego
Może też pięknego jednak znacznie mniej trwałego
Dziękuję że czytasz
Buziaki 😘