Twoje Wiersze - O NELL!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

wandaw

2026-03-02

Oj! dzieje się, dziej w tym wierszu. To nie tylko dialog z szafą to rozliczenie się z własnym dniem a być może z życiem w całej krasie Z miłością również
Tak ja odbieram poruszony temat w tym wierszu Mogę się mylić
Pozdrawiam serdecznie Piotrze.

PIERRE

2026-03-02

Dziękuję Wandaw:)
Możesz choć nie musisz:))
ps.
Oczywiście, że to rodzaj podsumowania ale drzwi mówiące podkreślają ten zgrzyt czyli rozterkę, co do przyszłości:)
To możliwa interpretacja autora:))
Pamiętajmy, że podmiotem lirycznym jest kobieta..a te wydają się zmienne:))
Kolorowych snów :))

Larisa

2026-02-28

Bardzo ciekawy debiut:)
Serdecznie pozdrawiam i witam na TW:)

PIERRE

2026-02-28

Bardzo dziękuję Pani:)
Dobrego wieczoru:)

eSka

2026-02-28

Chcieć to móc, lepiej żałować, że się coś zrobiło czy, że się tego noe zrobiło... ciekawie opisane codzienne dylematy..
Witam debiutanta@
Pozdr!
Stef

PIERRE

2026-02-28

Dziękuję :)
Dobrego wieczoru:))

eSka

2026-02-28

zatem wszystkiego dobrego dla taty mego imiennika

PIERRE

2026-02-28

Dziękuję:)
,,położyć się i czekać na śmierć" to nie ja..
Wyzwania co dzień otwierają konieczność dokonywania wyborów..
Pamiętam ze studiów jedno z pierwszych tez na makroekonomii:
,,Nie ma gospodarowania bez wybierania"- a zatem ceńmy nasz czas, byśmy byli wolni wybierając samodzielnie a nie jak nam narzucą..
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję p. Stef:))
ps. mój tata ma na imię Stefan..a to dobry znak na miłe powitanie:))

Maciek.J^(*)

2026-02-28

witaj na portalu Pierre
morza gwiazd ci zyczę i dużo sympatycznych komentarzy
Maciek M. na emulti

PIERRE

2026-02-28

Dziękuję Macieju!
Dziękuję szczególnie Tobie, bo to Ty mnie nakłoniłeś do uczestnictwa w tym tu miejscu:))
Jestem pełen optymizmu i już mnie raduje te kilka pierwszych chwil, bardzo:))
Mam nadzieję, że sprostam temu ,,oceanowi poezji tak wysublimowanej"- jestem bowiem dyletantem, co do kunsztu ale obiecuję, jak zwykle całe serce, w tym, w co się angażuję:))
ps. tu jest tak nieprzebrane bogactwo..kiedy ja będę spał i odpoczywał?:))) tylu już dostrzegam ,,bardzo dobrych Artystów tej cudownej muzy"..
Dziękuję Maćku i chciałbym nie czynić kłopotów ani wielu znaków sprzeciwu..Zobaczymy, jak Bóg poprowadzi..

Annna2

2026-02-28

O! Kogo widzę.
Pięknie bardzo.

PIERRE

2026-02-28

Witam p. Anno!
Też Panią Pamiętam i już wcześniej przemknęło mi dziś Pani zdjęcie:))
Pozdrawiam i cieszy mnie kolejna tu obecność ,,znajomych twarzy":)

ElaK

2026-02-28

Bardzo udany debiut. Scena, która odgrywa rolę między "chcę" a "nie mogę", do końca trzyma w niepewności i niedopowiedzeniu. Aż się prosi o ciąg dalszy :) Pozdrawiam serdecznie, życzę miłych chwil na tym portalu.

PIERRE

2026-02-28

Bardzo dziękuję za tak łaskawe powitanie:)
ps.
jak Bóg da, to żywię kontynuacji nadzieję:))
Pozdrawiam z radością Panią:))

sturecki

2026-02-28

Wiersz–scena w drzwiach: szafa, skrzypienie i ramy robią z pamięci teatr, w którym refren „Spróbuj!” naciera jak pokusa, a „Nie wolno!” odpowiada jak instynkt obronny – i właśnie ta relacja między wejściem a zakazem trzyma cały obraz w drżącej nadziei.
6/5

PIERRE

2026-02-28

Dziękuję:)
Jestem tu dopiero chwilę i jutro poświęcę więcej czasu na czytanie.
Obiecuję się zaangażować na tej stronie, bo jestem bardzo pozytywnie zaskoczony możliwościami..
ps. trochę boli to ograniczenie publikacji..ale chyba gdzie indziej jest podobnie..Zobaczymy, jak się tu odnajdę:)
Dziękuję i życzę miłego popołudnia:)

sturecki

2026-02-28

Autor kończy wiersz, czytelnik go czyta, a potem ... nic lub echo.
Zazwyczaj, ślady czytania cieszą, nawet wtedy (?) gdy są niezbyt przychylne.
Powodzenia na TW.

PIERRE

2026-02-28

Dziękuję- bardzo trafnie o tym punkcie zawieszenia kobiety ,,między".
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za ocenę i komentarz:)