Twoje Wiersze - bociany łącznikami...

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

pół godziny temu

Aż mnie "zapowietrzyło" nie ma w tym wierszu nic z " krokodylich łez", jest za to obuch, co wali w głowę! Tytułowe bociany przypomniały mi końcówkę "Seksmsji", ale to był żart, a żarty już się skończyły!
Znakomity wiersz.
Serdeczności, Ulu:)⭐️

Larisa

godzinę temu

Świetny wiersz!
Znamienny tytuł... jeśli wszystko zetrzemy, co nam pozostanie? A jednak nie zastanawiamy się, że Ziemia może nie wytrzymać naszej 'działalności'. Stawiamy budowle bez opamiętania, karczujemy lasy. Nie doceniamy naszego 'gniazda'... nie będzie dokąd wrócić... Nie będzie wędrówki.
Okłamujemy/zaklinamy rzeczywistość.
Puenta znakomita, bezpretensjonalna...
Piękny materiał muzyczny, który wymownie dopełnia przesłanie wiersza:)
Podoba mi się bardzo pytanie otwarte w wierszu: "wieża czy wielki ziggurat?". O naturze już nikt nie myśli...
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Krystek

dwie godziny temu

Niszczymy siebie i własne środowisko
złym działaniem.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

Izka1^(*)

dwie godziny temu

Metafora "Boga neurochirurga", który pokroił ziemię na parcele, jest genialna – zimna, precyzyjna i brutalna. Pozdrawiam serdecznie ☀️

sturecki

dwie godziny temu

Wiadomości z końca świata i gorzka notatka z ludzkiego szaleństwa wrzucone do jednego worka.
Dużo celowego chaosu, ale spod niego wyłazi całkiem trzeźwa myśl: człowiek najpierw kaleczy świat językiem, a potem łyka własne kłamstwa jak lekarstwo.
6/5