Spis treści
płomień parzy i dusi,
paliwo, co gorliwie
wypalić się musi.
Smutek jest lodem -
w najpiękniejszym okruchu,
życie zastyga
zapominając o ruchu.
Radość to światło -
oplotem złotych warkoczy
zrzuca cień z twarzy,
sypiąc drogi przed oczy.
Strach jak powietrze -
podbiera przestrzenie,
kołysząc złowrogo
wszystkim, co cenię.
Zakochanie jak tęcza -
szalona kpina z natury,
gromem kolorów zapala
codzienny kąt bury.
Żal jest jak woda -
pod horyzontem ego,
spokojnie i w ciszy
dopełni każdego.
Miłość jak perła -
pocałowana tysiąc razy,
aż paproch zamienił się
w klejnot bez skazy.
Rozum to skała -
choć opleciona narracją,
bez niej historia
byłaby tylko imaginacją.
W przyszłości spróbuję dodać ewentualne brakujące strofy w przypisie.
Napracowałam się poprawiając ten wiersz, więc aktualnie mam go dość :-)
