Pochwalę się że gwiazdki już mam z powrotem więc pojawią się pod Twoimi wierszami obok słów:) Na razie tutaj. Wilczusia będzie zachwycona gdy pooceniamy razem jak tylko to będzie możliwe. Serdeczności od wilków:)

Pięknie dziękuję, Drogi Amaroku, za Twoją opinię i wrażenia:)
Twoja Obecność uskrzydla! A gwiazdki? One są na niebie, a mnie wystarczą Twoje słowa:) Deklaracja, to więcej niż kliknięcie w gwiazdki.
Serdecznie pozdrawiam całą Watahę:)

Nie mam gwiazdek ale przyjmij deklarację 5/6:)

Pięknie dziękuję, Droga Wando:) Twoja opinia, zaliczająca je jednak do haiku, wiele dla mnie znaczy:) Bardzo wzbogaca moje wiersze z tytułem 'haikuizujące'. Chciałam zobaczyć i odczuć w praktyce - odbiór czytelniczy tego typu miniatur:)
Moją pierwszą próbę zaliczam do udanych, jeśli tak mogę powiedzieć, Droga Wando:) Uskrzydlasz! Przesyłam serduszko w podzięce:)

Pięknie dziękuję, Droga Olu:)

Pięknie dziękuję, Eleanor:)

To prawda, Wenuszko:) Bardzo dziękuję:)

Pięknie dziękuję, Andrew:)

Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

Pięknie dziękuję, Jarku:)

Bardzo dziękuję, Mandarynie:)

Bardzo dziękuję, Leniu:)

Pięknie dziękuję:) Ucieszyła mnie Twoja wizyta:)

Pięknie dziękuję, Grażynko:) Twoją, piękna 'haikuizująca miniatura' już jest w moim sercu:) Przesyłam różyczkę w podzięce:):)

Pięknie dziękuję, Drogi Pasjansie:) Twój komentarz o haiku bardzo wzbogaca moje miniatury. Nadając im tytuł z użyciem określenia "haikuizujące" chciałam zwróć uwagę czytelnika na aspekt zbieżności albo rozbieżności z formą czystego haiku. W literaturze polskiej istnieje wiele takich 'haikuizujących' miniatur, które po dogłębnym badaniu/analizie w kierunku ich podobieństwa/zbieżności do/z haiku, mogą zostać zakwalifikowane do tego gatunku.

Bardzo dziękuję, Sisy:)

Pięknie dziękuję, Droga Przyjaciółko:) Miło mi bardzo, że ostatni został przez Ciebie wyróżniony:)

Pięknie dziękuję, Waldi:) I cieszę się, że 'przywiało' Ciebie do moich wierszy:)

Pięknie dziękuję, Migu:)

Bardzo dziękuję, Smoku:)

Rozumiem, Kornelu:) Jeszcze raz dziękuję:)

Szczerze przyznam, że na temat przez Ciebie wskazany nie czytałem, więc nie mam nic mądrego do powiedzenia. O haiku w kontekscie zen wiem dużo z doświadczenia. Twoje miniatury są piekne i naprawdę mi się podobają. Pozdrawiam:)

Rozumiem doskonale, co chciałeś powiedzieć, Kornelu w swoim komentarzu. Spójrz, że moje "haikuizujące miniatury" są oznaczone jako gatunek: miniatura, a nie haiku. Twoje rozważania dalej idą w stronę haiku klasycznego.

Na temat zaznaczania "kreską" kireji, już dawno się wypowiadałam pod moim haiku. Nie zaznaczam kireji. Uważam, że mija się to z celem. Zostawiam czytelnikowi odnalezienie kireji.

Na temat 'zeniczności'. której trzymasz się jak mantry; tak, jeśli jest to haiku klasyczne i każda jego odmiana.

Myślę, że warto spojrzeć szerzej na aspekt zen i buddyzmu i nie sprowadzać haiku tylko do zen. Religią Japończyków był szyntoizm, a od VI wieku w Japonii zaczęły się pojawiać wpływy; taoizmu, buddyzmu i konfucjanizmu. Każdy z tych 'ruchów' wywarł swoje piętno na 'pojmowaniu' haiku i jego 'zeniczności'.

Dziękuję, że rozmawiamy:) Szczerze mówiąc, myślałam, że bardziej odniesiesz się do pojęcia "haikuizującej miniatury", jej punktów stycznych i różnic z haiku, a może braku różnic?

Serdecznie pozdrawiam, Kornelu:)

Błąd: winno być "pisało haiku bez wyraźnie "wytypowanego" kireji..."

Dla mnie istotą polskiej wersji haiku nie jest odwzorowanie japońskiego kanonu sylabicznego 5-7-5, gdyż uważam ten zabieg za sztuczny i trzymam się go na zasadzie "płynięcia z nurtem", ale jego strona duchowa ściśle związana z medytacją zen. "Cięciem" nazwałem w swojej wypowiedzi nie kireij, ale haiku jako całość. Takie podejście mieli mistrzowie haiku, którzy nie wyodrębniali kireji w znaczeniu konkretnego miejsca w haiku. Pisała o tym tu Elżbieta wskazując, że wielu mistrzów nie pisało haiku bez wyraźnie "wytypowanego" kireji, ale efekt zaskoczenia umysłu uzyskiwali poprzez treść całego haiku. Pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Kornelu za Twoje zatrzymanie się przy moich haikuizujących miniaturach. Zauważ, proszę, że to nie jest klasyczne haiku z kireji, jako ciosem tnącym... mam takie ciosy w moich (wcześniejszych) haiku.

Gdybym nie pisała klasycznych haiku, nie mogłabym napisać tych miniatur i z pełną świadomością poetycką tak, a nie inaczej je zakwalifikować.

Zachęcam, Cię, Kornelu do zapoznania się z pojęciem "haikuizująca miniatura" w badaniach literackich, monografiach... teoretyków literatury.

Miło mi bardzo, że uznałeś te miniatury za piękne:) Sprawiłeś mi dużą radość, bo napisałam je po długim i obszernym "studiowaniu" bibliografii poświęconej "haikuizującej miniaturze" w literaturze polskiej.

Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Misu:)

Ja też je ostatnio polubiłam i cieszę się, że spojrzysz na nie od innej strony:) Mają w sobie poezję...
Pięknie dziękuję, Maciejko:)

Pięknie dziękuję, Staszku:)

Bardzo dziękuję, Krysiu:)