Póki byłem żonaty nie "skakałem w bok". Kiedy żona odeszła - miałem kilka krótkotrwałych romansów. jednak były one krótkotrwałe z woli obu stron. Cały czas szukałem kogoś na poważnie, ale nim znalazłem, nie chciałem być sam. I seks w tych związkach wcale nie był najważniejszy (choć i on dawał mi radość). Chodziło mi o to, żebym miał z kim pójść do teatru, zagrać w karty, żeby mieć do kogo usta otworzyć...
Ja w zamian za to też dawałem im coś, czego im brakowało. Czasem (młodym dziennikarkom) poprawiałem teksty, Innym paniom robiłem jakieś drobne naprawy w domu, czasem nawet posuwałem się tak daleko, że tańczyłem z nimi (choć taniec nie sprawia mi przyjemności).
Myślę że to był uczciwy układ i nie mam żadnych wyrzutów sumienia. Zresztą z dwiema z "moich dziewczyn" do dziś się przyjaźnię, chociaż powychodziły za mąż, więc są już dla mnie raczej niedostępne.

Bez marsowej miny
ta z Wenus też człowiek nie musi być potraktowana jak rzecz




do zdobycia.
Pozdrawiam serdecznie.

Napisałaś "kiedyś" a obecnie zaliczanie to po równo, z tym, że dziewczyny robią to o wiele bardziej dyskretnie, a zmieniają partnerów równie chętnie, bo się nie sprawdza, bo zasługuję na kogoś lepszego itd. Takie czasy.
Pozdrawiam serdecznie.

wiersz odczytuję jako
krytyką stereotypowej męskości
refleksją nad powierzchownymi relacjami

odwaga jest tu fałszywa –
polega nie na szczerości czy odpowiedzialności,
ale na ryzyku i oszustwie
wiersz to krytyka kultury, w której mężczyźni
wzajemnie utwierdzają się w destrukcyjnych zachowaniach

kobiety z Wenus szukają głębi
Pozdrawiam serdecznie 🦋

wyobraź sobie, że to, o czym piszesz działa w obie strony - osobiście często 'potykam' się o kobiece charaktery nie do zniesienia; mało tego - wszystko kończy się zanim się zaczyna, albowiem ja traktuję wszystkich ludzi z należytym szacunkiem; możesz tu mnie teraz wystawić na pośmiechowisko, użyć do tego niniejszej treści przeze mnie napisanej: faktem ale zostanie wtenczas z mojej strony nieskażony szacunek też i do Ciebie - wiersz oczywiście oceniłem; pzdr.

Fajny wiersz, bo “maczo z Marsa” u Ciebie to nie heros, tylko chłop od testów na żonie i lajków u kolegów. A puenta “ja z Wenus” brzmi jak spokojne: dzięki, ja w to wasze potłuczone ego nie wchodzę.
6/5