Twoje Wiersze - Pará

Pará

rymowany

2026-03-14 09:07

Z rębakiem do gałęzi.
W abordażu do Scylli.
Łuki pnączy oplotły
wnet łódeczki flotylli.

Rybak Glaukos z rębakiem —
spalić drewna nie wolno.
Scylla jemu latarnią.
Psy szarpały przechodniów.

Nie wskazywała drogi.
Nie oddawała ciała.
Rzęzi wiosna w rębakach.
Piętrzy piana się w falach.

Monstrum walczy zaciekle
jak w Cieśninie Mesyńskiej
Scylla z głębin. W naturze
rębak tonie od ramion.

autor

aff^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

rzabaprzezrz

godzinę temu

Nie za bardzo kumam, o co chodzi, Twoje wiersze są często jak zagadki, a ja mam do nich za słabą głowę, ale przypomniałam sobie mit i dobry/ciekawy jest rytm wiersza, jakby wzbierające i opadające fale, nasiąknięte emocjami...tylko w ostatniej stronie zgrzyta zbyt niedokładny tym. Myślę, że lepiej by było zamienić kolejność słów:" od ramion rębak tonie". Pozdrawiam ciepło, dobrego, wiosennego dnia 🌞♥️🍀

sturecki

ponad pięć godzin temu

To wiersz jak sen po mitologii i wyrębie – dziki, mokry, jakby natura i potwór razem urządziły zasadzkę na człowieka z narzędziem – przyroda i brutalna technika zderzają się tu tak, jakby Scylla wpadła w tartak po końcu cywilizacji. Ma w sobie mrok i splątanie, które bardziej się odczuwa niż rozwiązuje.
6/5