Tak zgadzam się- sens jest najważniejszy.
I dalej za V. Havlem sobie pozwolę- bo wiernie oddaje to jak myślę.

"Nadzieja nie jest przekonaniem, że coś się dobrze skończy, lecz pewnością, że coś ma sens, bez względu na to, jaki będzie tego ostateczny rezultat"

A pisał te słowa będąc w więzieniu.
Dobry wiersz bardzo do przemyśleń.
6/5

Fajnie to ogarnęłaś - „teoria strun” u Ciebie brzmi jak kosmiczna awantura o sens - bo dowodu nie mamy, ale pytań i wyobraźni tyle, że aż nauce dzwoni w uszach.
6/5

to jest fantastyczny utwór do zamyśleń.

ale nie o wszechświecie bo to wycieczka w miraże i fantomy , ale o sensie naszego życia.


czytam Moniko Twój wiersz jako opowieść o granicy poznania

tam, gdzie kończy się sprawdzalność, zaczyna się sens.

teoria strun nie jest tu teorią świata, lecz metaforą ludzkiej potrzeby porządku w chaosie.

Monika subtelnie pokazuje, że nawet najbardziej wyrafinowane modele są formą narracji .

probą nadania znaczenia temu, co nas przekracza !!!

Twoj wiersz jest o tym, że pytanie bywa wazniejsze niż dowód, a sens często wyprzedza prawdę .



„Kosmiczne opowieści” i
„bańki czasu” nie są faktami .

są tylko narracjami, które tworzymy, aby oswoić chaos istnienia.

filozoficznie to gest bliski Kantowi czy Heideggerowi .

bo nawet najbardziej precyzyjne teorie są w gruncie rzeczy opowieściami o tym, jak chcielibyśmy, żeby rzeczywistość była zrozumiała
a nie jak ona wyglada naprawdę


ulla.

smakowity tekst.

Cytując fizyka Krzysztofa Meissnera teoria strun to ślepa uliczka zbyt skomplikowana i mało elegancka w porównaniu do teorii względności Einsteina i dlatego porzucił pracę nad nią.
Ale fizyka rządzi się innymi prawami niż poezja chociaż obie te dziedziny wymagają wyobraźni.
Pozdrawiam.

Fizyka jest próbą sztywnego i rygorystycznego opisania rzeczywistości fizycznej w języku matematyki, jednak w istocie życia jak i pojęcia świata trudno szukać jakieś sztywnej systematyki. Wydaje mi się, że tak można odczytywać wiersz. Pozdrawiam