Twoje Wiersze - Zenon - postscriptum

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

13 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

ajw

2025-12-03

Ta miniatura jest jak błysk — krótkie mgnienie, w którym kryje się ogromne znaczenie. Ślad życia sprowadzony do zabrudzenia, nie do wspomnienia. Całość jest gorzką obserwacją, że niektóre życia znikają tak łatwo, jak plama starta ze stołu — bez echa, bez świadków, bez pamięci. Świetne - tyle treści w takiej mini :)

Kazimierz Surzyn

2025-12-03

Bardzo wymowne i poruszające wersy, pozdrawiam serdecznie.
6/5

eSka

2025-12-03

Dziękuję, Kazimierzu, za zajrzenie i ślad.
Kłaniam się pięknie!
Stef

rzabaprzezrz

2025-12-02

Nie, nie zgadzam się na takie postscriptum dla życia człowieka..

rzabaprzezrz

2025-12-02

No właśnie- znam, pamiętam, angażował mnie emocjonalnie, i choćby dlatego jego życie, w Twoich wierszach, jest wciąż obecne, i wywiera wpływ...:) A jestem przekonana, że życie każdego człowieka nie kończy się wraz z jego śmiercią, i to nie tylko w kwestii nieśmiertelnej duszy, ale i dzięki wpływowi, jaki za życia wywierał na innych ludzi, jak wpływał na ich ukształtowanie, bo przecież każde nasze doświadczenie ma na nas wpływ, więc cząstka każdego człowieka trwa w kolejnych pokoleniach... Pozdrawiam wieczorową porą:)

eSka

2025-12-02

trudno co robić :)
Zenona znasz, cztery wiersze z serii o nim komentowałaś.
Pozdro i dzięki za zajrzenie.

klaks

2025-12-02

Świetne "pociągnięcie wersem". Wiersz pozostawia po sobie mocny ślad, bardzo poruszający.
Pozdrawiam serdecznie Stefanie🌺

eSka

2025-12-02

Dziękuję, Grażynko, za zajrzenie i ślad.
Kłaniam się pięknie!
Stef

Larisa

2025-12-02

Postscriptum życia...
Poruszająca miniatura! Bo, o minionym życiu powinno się pamiętać. ' Pociągnięcie szmatą' jako symbol obojętności ludzkiej... Warto żyć tak, by coś po nas zostało, by nie można było w sekundę wymazać naszego istnienia.
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Stef:)

eSka

2025-12-02

dziękuję za zajrzenie i idealnie trafiony komentarz. Szło mi właśnie o tę prze/po/rażającą obojętność. (wyjaśniam to w odpowiedzi Moni - możesz zerknąć). Jakby to był konkurs "co autor miał na myśli" przyznałbym Tobie medal złoty.

pozdr!
Stef

Waldi1

2025-12-02

ta mała plama ...była zaniedbana i skosiła tego pana ..pozdrawiam serdecznie ...

eSka

2025-12-02

Dziękuję za zajrzenie i ślad
Kłaniam się nocną porą.
mam wrażenie, że jesteś nocny Marek, choć Waldi :)!
Stef

sisy89

2025-12-02

Refleksyjna i poruszająca mini.
Pozdrawiam serdecznie :)

eSka

2025-12-02

Dziękuję za zajrzenie i wpis
kłaniam się pięknie!
Stef

Monia

2025-12-02

Sama prawda. Nigdy nie wiadomo kiedy wstęga zostanie przecięta pozdrawiam serdecznie 😉

eSka

2025-12-02

dzięki za zajrzenie i komentarz. Kiedyś słyszałem wypowiedź "menela"/nie lubię tego określenia/, że: "my chodzimy, leżymy, przemykamy miedzy ludźmi, ale jesteśmy dla nich niewidzialni. Nikt nawet nie zauważy jak nas nie będzie." Pisząc miałem właśnie tych ludzi na myśli. Cykl wierszy o Zenonie, póki co, składa się z pięciu wierszyków.
pozdr!
Stef

Elżbieta

2025-12-02

Tyle co nic!
Zdążyłam jeszcze przeczytać, wiersz, poprzedni, nie mogę go zapomnieć!
Pozdrawiam, Stef:)⭐

eSka

2025-12-02

Bardzo, Tobie Elu, dziękuję za zajrzenie, wpis i że czasem wiersz żyje dłużej niż od chwili przeczytania do zamieszczenia komentarza. To bardzo miłe uczucie dla autora.
serdeczności!
Stef

ksantypa

2025-12-02

Refleksyjnie. Tylko po życiu nielicznych pozostaje trwały ślad. Pozdrawiam:)

eSka

2025-12-02

dziękuję za zajrzenie i ślad. Po nielicznych, niestety często i w dużej mierze po mordercach jak hitler, stalin, bandera i inni..
pozdr!
Stef

samisen

2025-12-02

Wiersz staje się refleksją o tym, jak niewiele po nas zostaje, chyba że sami zadbamy o to, by nasze życie nie dało się tak łatwo „zetrzeć”.
Pozdrawiam

eSka

2025-12-02

Dzięki Jarku Dokładnie o to mi szło, anonimowość i bycie ziarenkiem piasku, które po śmierci znika i nie zostaje po nim śladu; chyba, że...
miłego dnia
Stefan

Nicotykanie^(*)

2025-12-02

Zapłaciłabym ci dwa ziarenka, gdybyś poczekał aż wypiję pierwszą drugą kawę.

w miniaturze ścierka sunie,
plama znika,
muchy oburzają się zawodowo

i nagle kawa pachnie jakby pytała,
czy dzisiaj też
mam zamiar zamiatać pod dywan
to, co jeszcze wczoraj
się ruszało

eSka

2025-12-02

Dziękuję za zajrzenie i wpis Stefan

JoViSkA

2025-12-02

Bardzo poruszająca miniatura...smutna rzeczywistość...wielu jest takich Zenonów po których nie ma żadnego śladu...a jednak po coś tu byli...
Pozdrawiam

eSka

2025-12-02

Dziękuję za zajrzenie i ślad Kłaniam się!
Stef

sturecki

2025-12-02

Wiersz pokazuje, jak życie Zenona zniknęło tak szybko, że została po nim tylko plamka do starcia, jakby nawet los uznał, że „postscriptum” nie wymaga dłuższego sprzątania.
6/5
P.S. Wersy do złudzenia przypominają wiersz "talizman" ("nata Sza".

eSka

2025-12-02

Dzięki za obejrzenie i komentarz Pozdrawiam Stefan

Pokaż mniej

Logowanie

Zenon - postscriptum

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji