Twoje Wiersze - z notatnika obserwatora

z notatnika obserwatora

nieregularny

2026-02-02 18:53

poeta romantyczny
na szczycie góry prowadzi monolog
świat milczy
więc poeta zaczyna mu wygrażać

unosi się tak bardzo
że czubkami palców dotyka ziemi
reszta ciała w chmurach

kiedy tak stoi zmęczony monologiem
życiem
oraz postawą
nadchodzi ciemność
taka bez Boga

kogo więc kochać
za kogo bić się
jak sens odnaleźć

gdy sensu nie ma

Dziękuję za inspirację :-)

autor

maciejka

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sisy89

godzinę temu

Dobry wiersz, zatrzymał.
Pozdrawiam serdecznie:)

maciejka

pół godziny temu

Dziękuję pięknie :-)
Dobrej nocy

Krystek

godzinę temu

Wiersz zatrzymuje w refleksyjnej zadumie.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

maciejka

pół godziny temu

Krysiu, dziękuję za zatrzymanie :-)
Pozdrawiam ciepło :-)

Migrena...1^(*)

dwie godziny temu

Twoj wiersz to świetne studium duchowej klaustrofobii.

pustka, zmęczenie.

i najgorszy rodzaj porażki.

porażki z własnym cienieniem.

takiej walki nie sposób wygrać.

najgłębszy sen wiersza to obraz przejścia od wszechmocy ducha do nędzy egzystencji.

bardzo dobrze napisane Nata.

maciejka

pół godziny temu

I przyznam nieśmiało - są w nim i Twoje rozważania o ciemności :-)

maciejka

pół godziny temu

Patrzysz w przestrzeń i czujesz klaustrofobię - tak, masz rację, to się zdarza. Tak jak wrażenie, że musisz coś zrobić, by znów żyć pełnią.
Nie tylko egzystować.
Dziękuję Ci, Jacku :-)

Annna2

dwie godziny temu

Monolog wewnętrzny Davida Friedricha.
Jego obraz wędrowca nad morzem mgły i szczyt skał, otchłań.
Samotność i potęga natury. Jego samotność, i nawiązanie do Pisma Świętego.
Bóg to życie miłość i sens
Dzięki Natka. piękny wiersz
6/5

maciejka

godzinę temu

Tak, myślałam o tym obrazie, pisząc wiersz. Ale też i komentarze, i wiersze, które ostatnio przeżywam, stały się inspiracją.
Dziękuję bardzo za Twoje słowa :-)