Twoje Wiersze - oczami dziecka

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

15 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Wanda Kosma

2026-04-11

Magiczny wiersz, dotykający serca, bo zazwyczaj tak właśnie pamiętamy styk odległych, a jednak nas warunkujących, pokoleń. Pozdrawiam Cię serdecznie :)

mgielka

2026-04-04

Niech tegoroczna Wielkanoc przyniesie Ci prawdziwe wytchnienie - czas spokojnych poranków, rozmów bez pośpiechu i chwil, które pozwalają na nowo złapać równowagę. Niech wiosna wniesie do Twojego życia świeżą energię, lekkość myśli oraz odwagę do realizowania planów, które od dawna czekają na swój moment.
Elżbieta

Czasem

2026-03-27

Już ją kocham. Piękny ten "fotel wypełniony babcią"

Pozdrawiam maciejko!

Afrodyta^(*)

2026-03-26

Oczy dziecka potrafią dostrzec prawdę, bezpretensjonalnie, z uczuciem. I taki jest Twój wiersz.

Przeboski Mandaryn

2026-03-26

Bardzo sugestywny wiersz

Kornel Passer

2026-03-25

Bardzo piękna, bogata w emocjonalną treść, miniatura.... Pozdrawiam serdecznie:)

naskraju*^(*)

2026-03-24

Piękne odchodzenie w oczach dziecka. Przemijanie jak fotel wypełniony zyciem.

Serdeczności

sisy89

2026-03-24

Piękny i przejmujący wiersz, pomyślałam sobie o moich Babciach, których już nie ma... Babcia zawsze kojarzyła się mi z miłością, ciepłem, życzliwością... Nie znałam innego obrazu, więc chyba miałam szczęście...
Pozdrawiam serdecznie:)

Marek Żak

2026-03-24

To blisko spełnienia. Lata życia, dzieci, wnuki dookoła, a na końcu luksusowa śmierć - bezbolesne zaśnięcie. Trudno o więcej.
M

Eleanor Rigby

2026-03-24

Wzruszający obraz pisany miłością i więzią :)

Annna2

2026-03-24

Kocham Babcię Marię.
Uśmiecham się tyle razy, ile razy ją wspominam
6/5

Uczeń Marka Aureliusza

2026-03-23

Uniwersalny obrazek ukochanej babci,. To piękny przywilej, móc ostatni raz zasnąć ze świadomością, że ma się przy sobie bliskich. Ten uśmiech , to jak czułe pożegnanie ze światem.

ekrzy

2026-03-23

Babcia w fotelu — cały świat zamknięty w uśmiechu i chwili.
Piękny wiersz , wzruszył mnie bardzo.
Pozdrawiam serdecznie

Krystek

2026-03-23

Babcia uśmiechem pożegnała się z bliskimi,
co świadczy o jej szczęśliwym życiu.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

Elżbieta

2026-03-23

Uśmiech powiedział więcej niż ostatnie słowa!
Pozdrawiam serdecznie, Maciejko:)⭐️

maciejka

2026-03-23

Elu, bardzo Ci dziękuję :⁠-⁠):⁠-⁠)
Mam nadzieję, że u Ciebie już dobrze 🥰

sturecki

2026-03-23

Poruszające jest tu dziecięce spojrzenie, które dopiero po czasie rozumie, że zwyczajna obecność bliskiej osoby była najprostszą i najprawdziwszą formą miłości. Dopiero z biegiem lat człowiek widzi, iż to właśnie takie ciche chwile przy kimś kochanym zszywają nam dzieciństwo z pamięcią.
6/5

maciejka

2026-03-23

Bardzo Ci dziękuję, że jesteś pod wierszem, mimo iż ostatnio tak rzadko bywam i trudno o moje słowo pod Twoim. Za dużo pracy, stąd nieobecność. Ale Babcia była ważna i musiałam ten wiesz napisać.
Dziękuję Ci i wrócę :⁠-⁠):⁠-⁠)

samisen

2026-03-23

Ten wiersz pokazuje świat widziany oczami dziecka, które jeszcze nie do końca rozumie wszystko, ale bardzo mocno czuje.
Fotel stojący na środku pokoju wydaje się dziecku czymś ważnym, prawie jak tron – bo siedzi w nim babcia. To ona nadaje temu miejscu znaczenie. Dla dziecka babcia jest kimś stałym, obecnym, ciepłym. Lubi oglądać filmy, ale jeszcze bardziej lubi wnuki – nawet jeśli nazywa je „łobuzami”. To określenie nie jest surowe, tylko pełne czułości.
Pozdrawiam