Twoje Wiersze - Wiosna, sąsiadko

Wiosna, sąsiadko

rymowany

2026-01-22 22:48

Przepraszam, edytowany wiersz

Zmrożone z szosy,
w łuki mgieł pod niebo.
Wiraż przy kuchni,
a witraże w lewo.

Jak w synekury
echu słabnącym,
liczę na szelest,
oddech i słońce.

Chudoby nasze.
Dla was koszule,
wszelakie pierze,
ale imienia Jego

w ramie róży Wileńskiej strzegą

całą w kaftanie
jak z mrozu koronki
na płonącym z piersi
oddechu jabłonki.

Gdy się obudzę,
a inni mi rzekną,
co było wczoraj,
a kto mnie odwiedził,

tylko mi pokaż
meldunek barwy
z szerokim okiem
na ptasie śpiewy.

Popraw podusie,
a co trzeba, załatw
i nie odmawiaj
nic bez strzępka światła,

a porozmawiać
mogliśmy dzisiaj,
przeskoczyć mury
skokiem gazeli.

autor

aff^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

naskraju*^(*)

2026-01-25

Jeszcze trochę i twoje wersy rozlecą się po polach, po śpiewaniach i pąkach. Otworzymy okna i wejdziemy w odrodzenie, by wspominać jak to, było zimą.

Pozdrawiam

aff^(*)

2026-01-26

Ja to nazywam życiem wiecznym.
:-)

aff^(*)

2026-01-26

To akurat jest o obecności z osobą chorą na demencję. Raczej cofamy się w odleglejsze rejony. Pozdrarwiam i dziękuję :-)

Przeboski Mandaryn

2026-01-24

Bardzo ciekawy wiersz

aff^(*)

2026-01-24

Dziękuję 🌼

Jan Kępiński

2026-01-23

Wilno, Wilno kochane
A tam teraz mróz trzaska,
Zamyka Ostrą Bramę.
Litwą w mroźnie usycha.
Święta Matka jest z nami
w różach polskich ukryta.

aff^(*)

2026-01-23

Obraz Na taki Boskiej Wileńskiej przestawia Matkę z Jezusem pod sercem. Dziękuję 🌼

aff^(*)

2026-01-23

Tak. Pięknie dziękuję.
To z myśli nie moich napisane, pewnie bardzo ułomne, dziękuję 🌼

sturecki

2026-01-22

Wiersz jak rozmowa z zimą przez ścianę - szosa, witraż, kuchenny wiraż i to czekanie na „szelest, oddech i słońce”, a potem wiosna w kaftanie z mrozu i jabłonka, która oddycha w piersi, zanim puenta przypomni: wszyscy przeminiemy, ale może ocalimy coś z tej brzemiennej zimy.
6/5