Twoje Wiersze - Sędziwy gatun

Sędziwy gatun

wolny

2026-03-03 06:33

Nic się nie wydarzy,
wiem że marzysz
o pójściu kiedyś fałszywą drogą
- ze mną na dodatek obok.

Wyekspediuj stadko łez
najbliższym pociągiem.
Dowiezie by podlać bukiet
róż, różyczek, kwiatów;
aromatyczny zdrój.
Cierpkie jak zawsze
spłyną blaskiem.

Jestem sędziwym gatunem
i łasych prawd słucham na opak,
jednym uchem.
Drugim namierzam ciebie...

autor

[ GALBA ]^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Sabina

2026-03-04

Nie rozumiem tej autokrytyki do końca ale widocznie masz jakieś powody 🙂❤️

Sabina

2026-03-05

Nawet najpiękniejsza :-)

[ GALBA ]^(*)

2026-03-05

Zrozumienie drugiej duszy to piękna rzecz ☺️

Sabina

2026-03-04

Dla mnie to wyraźna autokrytyka ale skoro twierdzisz inaczej to rozumiem :-)

[ GALBA ]^(*)

2026-03-04

Dostrzegasz autokrytykę tam gdzie jej w rzeczywistości nie ma...
Dzięki Sabino

Larisa

2026-03-03

Sędziwy, a więc doświadczony i swoje już wie...
Bardzo dobry wiersz!
Serdecznie Cię pozdrawiam, Marku:)

[ GALBA ]^(*)

2026-03-04

Z tym doświadczeniem to bym się nie zgodził ale ok.
Dzięki

Waldi1

2026-03-03

też jestem sędziwy ale energiczny i ciągle żywy ... pozdrawiam serdecznie ...

[ GALBA ]^(*)

2026-03-04

Ty jesteś egzemplarz z górnej półki Waldi...
Dzięki

sturecki

2026-03-03

To wiersz, w którym czułość udaje cynizm – „stadko łez” jedzie podlewać róże, a pod tą ironią siedzi najprostsza prawda: sędziwy „gatun” niby nie słucha pochlebstw, ale i tak drugim uchem uparcie namierza właśnie ciebie.
6/5

Wiatrodrzew

2026-03-03

Czytając Twój wiersz, mam taką wizję: samotny człowiek czeka na stacji na kogoś (kobietę, dziewczynę)... coś zawisło w powietrzu... niepewność... nie wiadomo kiedy ten pociąg się pojawi. Nikogo wokół nie ma.