Twoje Wiersze - elipsa

elipsa

wolny

2026-03-15 14:49

Domykam powieki
a stronnice wiecznej księgi

przewraca idealne tempo mojego oddechu

wersy nieśmiertelności
odczytuje moje serce

Słowa pachną prawdą
zrodzoną w tańcu
przeciwieństw .

Budzę się , otwieram oczy a Biel z Czernią
przyglądają się

jak prowadzę srebrnego
Parkera

widzą wszystko --
jak odradzam się

i gdy umieram .

M.A.W

Tak na marginesie Wszechświat zachwyca mnie nieskończonością narodzin .

autor

dawid77

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

samisen

godzinę temu

Wiersz „Elipsa” jest pełen symboli, które przywołują refleksje na temat życia, śmierci, odrodzenia oraz ciągłości istnienia. Podstawowym motywem jest przewijanie się czasu, w którym cyklicznie powtarzają się momenty narodzin i końca, a także zmieniających się stanów świadomości. Tytuł „Elipsa” sugeruje pewną nieskończoność, zamknięty krąg, który nie ma jednoznacznego początku ani końca – jest to forma, która toczy się bez przerwy, jak oddech czy bicie serca.
Pozdrawiam serdecznie

JaSnA7

trzy godziny temu

Wszechświat i zagadki z nim związane potrafią zainteresować...
Też lubię zagadnienia z dziedziny astronomii.
Moim zdaniem, opisujesz życie z całą jego skończonością i nieskończonością.
W tym wszystkim widać tendencję do elegancji:) Piszesz srebrnym Parkerem:)
Nie pasuje mi tylko biel i czerń.
Świat jest kolorowy:)
Nawet kwarki są kolorowe:))
Pozdrawiam:)
6/5

dawid77

dwie godziny temu

Wszechświat i życie to pełna paleta barw potrafią fascynować .

Skolei w tańcu bieli z czernią rodzi się mój koloryt .

Dziękuję za wizytkę i serdecznie Pozdrawiam

matka

cztery godziny temu

Witaj , ciekawy wiersz , pełen refleksji . Pozdrawiam serdecznie Irena

dawid77

dwie godziny temu

Witaj Irenko , dziękuję za odwiedzinki i miłe słowo .
Pozdrawiam serdecznie .

sturecki

pięć godzin temu

To wiersz pisany między oddechem a przemijaniem – jakby Parker nie był długopisem, tylko małą osią losu. Biel i Czerń nie patrzą tu na autora, lecz na chwilę, w której człowiek jednocześnie siebie zapisuje i ściera.
6/5

dawid77

dwie godziny temu

Pokaż mniej

Logowanie

elipsa

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji