X
Macierzyństwo
sonet
2026-05-08 12:53
Jak gwiazda z nieba, jak słońce w zenicie
tak opromieniasz całe moje życie
i jak w ciemności błyszczy księżyc złoty
w pełni. rozjaśniasz mego serca mroki
Poczęcia chwilą było zjednoczenie
Bóg się pochylił, tchnął życie w stworzenie
serce swą dłonią w małe ciało włożył
i nieskończoną tęsknotą obdarzył
W łonie mym było dla ciebie schronienie
potem czas przyszedł na świat narodzenie
i dni, miesiące, lata dorastania
czas dojrzewania w sercu miłowania
Za każdą chwilę, cud twego istnienia
serce me śpiewa psalmy dziękczynienia
tak opromieniasz całe moje życie
i jak w ciemności błyszczy księżyc złoty
w pełni. rozjaśniasz mego serca mroki
Poczęcia chwilą było zjednoczenie
Bóg się pochylił, tchnął życie w stworzenie
serce swą dłonią w małe ciało włożył
i nieskończoną tęsknotą obdarzył
W łonie mym było dla ciebie schronienie
potem czas przyszedł na świat narodzenie
i dni, miesiące, lata dorastania
czas dojrzewania w sercu miłowania
Za każdą chwilę, cud twego istnienia
serce me śpiewa psalmy dziękczynienia
Po obejrzeniu wystawy w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, zatytułowanej: "Kwestia kobieca", o przesłaniu feministycznym, zwróciłam uwagę na pojawiające się w niej wątki dotyczące macierzyństwa, a nawet odrębny dział poświęcony temu tematowi, co cieszy, bo oznacza, że w dzisiejszych czasach znów wraca się do treści macierzyństwa jako elementu tożsamości kobiety. Do ilustracji piosenki wybrałam moją fotografię obrazu zamieszczonego na tej wystawie, autorstwa Marie- Nicole Vestier-Dumont, pt. "Autorka przy swoich zajęciach", datowany na 1791r.
