Twoje Wiersze - cichy krzyk

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

14 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

[ GALBA ]^(*)

2025-11-22

Wiersz wzbudził mój niepokój i chyba świadomość o braku zagłębienia się w problematykę rodzinną...
Pozdrowionka z uznaniem 🌟👍

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję! To dla mnie ważne, że wiersz skłonił Cię do refleksji nad tym, co bywa niewidoczne na pierwszy rzut oka. Pozdrawiam 🍂

Larisa

2025-11-21

Wiersz porusza aż do bólu...
Ważny i potrzebny, nagłaśniający przemoc wobec dzieci i piętnujący ludzką obojętność na zło...
Serdecznie Cię pozdrawiam, Izko:)

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję za te poruszające słowa. To dla mnie ważne, jeśli wiersz potrafił zwrócić uwagę na to, co często pozostaje ukryte — i na obojętność, która czasem rani bardziej niż sam krzyk. Serdecznie Cię pozdrawiam.🍁

klaks

2025-11-20

Przejmujący i potrzebny wiersz o domowej przemocy.
Pozdrawiam serdecznie🌺

Izka1^(*)

2025-11-24

Dziękuję za tę interpretację. To trudny temat, ale ważny — i jeśli wiersz choć trochę go uwidacznia, to znaczy, że spełnił swoją rolę. Serdeczne pozdrowienia. 🍁

andrew

2025-11-20

Bezimienność tłumu.
Ja ją lubię , nie będąc obojętny
na zdarzenia...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego popołudnia

Izka1^(*)

2025-11-24

Dziękuję! Masz rację — można lubić anonimowość tłumu, a jednocześnie pozostać wrażliwym. To bardzo cenna uwaga. Pozdrawiam serdecznie 🍂

eSka

2025-11-20

"cichy krzyk" - głośny jak armatni wystrzał. "Ludzie są i nie będą nigdy lepsi" (LP)
pozdr!
Stef

Izka1^(*)

2025-11-24

Dziękuję! Masz rację — cichy krzyk potrafi brzmieć najgłośniej. A cytat bardzo trafny. Pozdr!🍂

samisen

2025-11-20

Takie jest życie, takie 'mamy' czasy...
świetny wiersz w swoim konstruktywnym za'pisie
Pozdrawiam serdecznie :)

Izka1^(*)

2025-11-24

Dziękuję serdecznie za dobre słowo! Niestety, takie mamy czasy – pełne cichych historii, które trudno zauważyć. Ciepło pozdrawiam🍂

Autor nieznany.

2025-11-20

Człowiek w tłumie potrafi być samotny, mówi, a nikt go nie słyszy. Jakby nie istniał.
Pozdrawiam ciepło.

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję. Samotność wśród ludzi bywa najgłośniejsza, choć nikt jej nie słyszy – właśnie o tym chciał mówić wiersz. Ciepłe pozdrowienia!🍂

NO1R^(*)

2025-11-20

A ile jeszcze się nie usłyszy...

Izka1^(*)

2025-11-24

Zbyt wiele… i właśnie o tym chciał mówić wiersz. Pozdrawiam serdecznie 🍂

Waldi1

2025-11-20

smutna prawda to jest ...a w tłumie najwięcej jest cierpienia ...pozdrawiam serdecznie...

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję za komentarz i pozdrowienia! To smutna, ale prawdziwa obserwacja. Pozdrawiam serdecznie 🍂

Elżbieta

2025-11-20

Mamy w sobie blokady, jak zareagować adekwatnie do sytuacji, kiedy matka wrzaśnie na dziecko, domagające się zabawki, czy to już ten moment, jak nie urazić nie pogorszyć sprawy i z takimi dylematami mijamy i idzie dalej, myśląc, czy słusznie, że nie reagujemy!
Bardzo refleksyjna treść!
Pozdrawiam serdecznie, Izko:)⭐

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję! To prawda – codzienne dylematy i niewypowiedziane pytania o właściwą reakcję często zostają z nami, a wiersz chciał je choć trochę uchwycić. Pozdrawiam serdecznie 🍁

Krystek

2025-11-20

Niemy krzyk serca przeszywa.
Pomóc chcemy, ale musimy
powód troski znać.
Ślę moc serdeczności :)

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję! Twój komentarz pięknie podkreśla, że każdy krzyk, nawet cichy, zasługuje na uwagę i troskę. Pozdrawiam serdecznie 🍁

sturecki

2025-11-20

Wiersz wygląda jak przejście między ludźmi, którzy mijają się z hałasem schowanym głęboko pod skórą. Dlatego to późniejsze „nadanie imienia” boli najmocniej – bo pokazuje, że cisza na ulicy wcale nie znaczy, że wszystko jest w porządku. Człowieka da się zauważyć dopiero wtedy, gdy się go naprawdę posłucha, a nie tylko obejrzy kątem oka.
6/5

sturecki

2025-11-24

Bo czasem ta „cisza pod skórą” drze się głośniej niż cały świat, tylko trzeba ją w porę usłyszeć.

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję za Twój komentarz. Cieszę się, że wiersz pozwolił Ci dostrzec tę ‘ciszę pod skórą’ i moment, gdy krzyk nabiera imienia – to właśnie chciałam podkreślić.. Pozdrawiam serdecznie 🍂

LydiaDel

2025-11-20

Cierpienie/problem jednostki zginie w tłumie. Potem mamy wyrzuty sumienia, ale czasem trudno jest zauważyć problemy innych, szczególnie, gdy chodzi o psychiczne.
Z drugiej strony, wolimy nie zauważać, tak jest dla nas wygodniej, a może jesteśmy zbyt słabi, by pomóc je unieść. Wiersz zatrzymuje. 6/5 Serdeczności

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję za tak wnikliwą lekturę i refleksję. To prawda, że często łatwiej odwrócić wzrok – wiersz chciał właśnie zatrzymać choć na chwilę uwagę i przypomnieć o tych cichych krzykach, które codziennie mijamy. Pozdrawiam serdecznie 🍁

ajw

2025-11-20

Wiersz o tym jak ludzkie cierpienie przechodzi od szeptu do brutalnie ujawnionej tragedii, gdy jest już za późno.. Wielka wrażliwość autorki..

Izka1^(*)

2025-11-24

Bardzo dziękuję za tak uważną lekturę i ciepłe słowa. Cieszę się, że udało się uchwycić to, co chciałam przekazać – że czasem cierpienie jest prawie niewidoczne, a dopiero później staje się dramatycznie namacalne. Pozdrawiam serdecznie 🍁

Pokaż mniej

Logowanie

cichy krzyk

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji