I rozbiór Polski - 1772 r.

** - Powiedzenie „nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki” oznacza, że nie da się powtórzyć dokładnie tej samej sytuacji, relacji lub doświadczenia, ponieważ wszystko nieustannie się zmienia (panta rhei). Woda w rzece już przepłynęła, a ludzie i okoliczności są inne niż wcześniej.

*** - Na skarpie nad wąwozem Agrykola, naprzeciwko Zamku Ujazdowskiego 3 maja 1792 r. w rocznicę uchwalenia Konstytucji - z udziałem króla i ówczesnego prymasa abpa Michała Poniatowskiego zainaugurowano budowę, wmurowując kamień węgielny.

Do zobowiązania Sejmu Czteroletniego powrócono trzy lata po odzyskaniu niepodległości - sejmową uchwałą z 17 marca 1921 r. Tym razem świątynia miała powstać na Polu Mokotowskim

Prymas Wyszyński, zdecydował się w 1979 r. konsekrować na warszawskim Rakowcu kościół parafialny pod wezwaniem Opatrzności Bożej, traktując to jako "próbę zastąpienia wielkiej obietnicy" Sejmu Czteroletniego.

Po 1989 r. prymas Polski kard. Józef Glemp wystąpił z inicjatywą powrotu do idei wzniesienia świątyni

W 1996 roku. Inicjatywę poparły Sejm, Senat, Rada Warszawy i samorządy innych miast. Dwa lata później powołano Fundację Budowy Świątyni Opatrzności Bożej, a w 1999 r. ogłoszono konkurs architektoniczny.

Budowę ostatecznie rozpoczęto w 2002 r. jako "wyraz wdzięczności narodu wobec Boga za dar wolności".

**** - 234 lat temu, w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja, wmurowano kamień węgielny pod Świątynię Opatrzności Bożej. Zgodnie z ówczesnymi planami, kościół miał stanąć na warszawskiej Agrykoli; ostatecznie wzniesiono go na Polach Wilanowskich i otwarto 11 listopada 2016 r.