Twoje Wiersze - pomagajmy bliźniemu

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

16 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Czasem

2025-11-29

Tak niewiele trzeba. A jednak wiele. Całego świata nigdy nie damy rady odczarować, ale trzeba uprawiać codzienną magię by zmieniać go tu i teraz.

Fajnie, że o tym piszesz Klamotku

JoViSkA

2025-11-27

Całkowicie zgadzam się z przesłaniem...
Pozdrawiam z podobaniem

Rosa

2025-11-27

Brak ludzkich odruchów może prowadzić do tragedii.
Dobry, refleksyjny wiersz!
Pozdrawiam:)

legenda

2025-11-27

Z każdego upadku podnoszę się sama -tak trzeba być silnym jak chłop:)pozdrawiam

legenda

2025-11-27

5/6

Kinga

2025-11-26

Sylwku, w swoich wierszach poruszasz tematy , które weryfikują nasze człowieczeństwo . Smutna prawda , ale w tym teście nie wypadamy za dobrze .
Pozdrawiam serdecznie 🍀

Waldi1

2025-11-26

to prawda ... że człowiek woli głowę odwrócić zamiast się pochylić nad drugim człowiekiem ale są ludzie o pięknym sercu i to też jest piękne ... pozdrawiam serdecznie ...

Sabina

2025-11-26

Obojętność weszła w krew jak wirus i coraz dalej nam do uleczenia 🙂❤️

Elżbieta

2025-11-26

Wiem jak to jest, bo byłam w takiej sytuacji, gdyby mi ktoś pomógł może nie złamałabym kolana podnosząc się sama, ale ja tylko usłyszałam "zadzwoni sobie pani sama po pogotowie, czy ja mam zadzwonić?"
Piszesz wiersze o wydźwięku społecznym i budzisz nimi sumienia.
Serdecznie pozdrawiam:)⭐️

sturecki

2025-11-26

Jakby ktoś rzucił w oczy obraz świata, w którym zwykła pomoc staje się większym cudem niż wszystkie mityczne sztuczki. A ten „tytan” to po prostu człowiek, który nie odwraca głowy, gdy ktoś leży w deszczu i marznie w czyjejś obojętności.
6/5

ajw

2025-11-26

Tym razem poszedłeś w wiersz moralny - cichy, smutny, ale bardzo prawdziwy. To taki wiersz, który nie sili się na jakąś wielką metaforę, tylko mówi o prostej rzeczy - o tym, ze ludzie coraz rzadziej reagują. Uderzyła mnie właśnie ta prostota i zero ozdobników. Szczerość daje po oczach. Bardzo dobry wiersz społeczny :)

klaks

2025-11-26

W obliczu społecznej znieczulicy, pomoc komuś na ulicy równa się z tytanicznym wysiłkiem. Świetnie ukazany kontrast marzeń człowieka o magicznych mocach z nieumiejętnością niesienia elementarnej pomocy, kiedy ktoś zasłabnie na ulicy.
Pozdrawiam serdecznie :)

NO1R^(*)

2025-11-26

Znieczulica robi swoje.
To choroba ponadczasowa.

andrew

2025-11-26

Ślicznie
Warto prócz siebie,
dojrzeć potrzebujących.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

samisen

2025-11-26

Wiersz pokazuje, że pomoc nie wymaga nadzwyczajnych mocy, wymaga jedynie uwagi i otwartego serca. To wezwanie do tego, by w codziennych sytuacjach „być tytanem” czyli kimś, kto ma odwagę zauważyć cierpienie i zareagować.
Pozdrawiam