Twoje Wiersze - Tatrzańskie pobrzaski...

Tatrzańskie pobrzaski...

wolny

2026-03-12 15:20

w aksamitnym tle ciszy
odchodzącą nocą
nad uśpionym Podhalem
księżyc płynie blady
mgieł
srebrzysty kobierzec
w doliny opada
i pierzaste chmur brzegi
zorzami się złocą

wyniesiona w przestworza
dusza moja śpiewa
gdy wtulony w ramiona
dwóch przyjaznych grani
dłonią sięgam obłoków
płynących falami
po bezkresnych głębinach
oceanu nieba

jakże piękne są góry
kiedy wczesnym świtem
nad wschodnim horyzontem
lśni ogniste pasmo
firmament błękitnieje
lampiony gwiazd gasną
a zbocza są szafirem i ciszą okryte

już przystraja poranek
Dach Karpat w czerwienie
płoną korony Rysów Gerlacha Łomnicy
nad tatrzańską enklawą przyrody dziewiczej
wschodzi słońce
zamilkłem
tylko serca drżenie

autor

Mniszek^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

JaSnA7

godzinę temu

Przebywając wśród niewyobrażalnego piękna tych gór, można tylko chłonąć ich urok... To uczta dla oczu, a Twój wiersz to prawdziwa uczta dla czytelnika...
Serdecznie pozdrawiam:)
🌟

sturecki

dwie godziny temu

To świt tatrzański podany jak modlitwa złożona z mgły, grani i światła – pejzaż rośnie tu aż do wewnętrznego drżenia, więc człowiek wobec niego naturalnie cichnie. Jest w tym piękno wysokie, ale nie zimne – raczej takie, które unosi duszę, a potem każe jej zamilknąć.
6/5

Krystek

dwie godziny temu

Wyczarowałaś piękny obraz Tatr
- zatykający dech w piersiach. Z
wielką tęsknotą wspominam
młodzieńcze wędrówki po
szlakach tatrzańskich.
Ślę moc serdeczności
i pogody ducha. :)