Twoje Wiersze - przejrzenie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

16 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

2026-01-10

Przepiękny wiersz, ucieczka nic nie daje, gdy miłość stała się przeznaczeniem.
Ostatnia strofa, to mistrzostwo! 5/6
Serdecznie pozdrawiam, Pasjansie:)⭐️

Pasjans

2026-01-11

Aż mi serce przyspieszyło :-) Dzięki wielkie :-) Kłaniam się nisko :-)

ajw

2026-01-10

Ten wiersz mówi o drodze:
od hałasu przez ślepotę i głuchotę do intymnego słyszenia.
O tym, że prawdziwe „widzenie” zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestajemy uciekać w żywioły, a wracamy do relacji. Pięknie :)

Pasjans

2026-01-11

W sedno :-) Dziękuję i kłaniam się nisko :-)

ajw

2026-01-10

Ode mnie 5/6

sturecki

2026-01-10

To jest wiersz o tym, jak łatwo być „niewidomym” i „głuchym” na własne sprawy – jeden słyszy tylko gwar, drugi wystawia się na wiatr i sam sobie wywiewa miłość. Podoba mi się ten zwrot „aż umilkła ważna rozmowa” – brzmi jak rachunek za ignorowanie sygnałów, bez melodramatu.
Puenta jest piękna i czuła – w końcu słyszysz wzdychanie powiekami i dotykasz nieboskłonu w ustach, czyli przejrzenie przychodzi wtedy, gdy się naprawdę zbliżasz.
5/6

Pasjans

2026-01-11

Nic dodać, nic ująć :-) Rachunek za ignorowanie sygnałów - mega. Niskie ukłony :-)

samisen

2026-01-10

Niezwykły wiersz, ukazuje drogę od niepełnego poznania i utraty komunikacji aż do momentu, w którym nawet cisza staje się formą głębokiego porozumienia.
Pozdrawiam ;-)

Pasjans

2026-01-11

Świetnie powiedziane, tak dokładnie. Dziękuję i kłaniam się :-)

Kazimierz Surzyn

2026-01-10

Przepiękny wiersz wraz z puentą, nie bójmy się miłości, celna refleksja.
Na dwie szóstki, gdybym mógł.
6/5

Pasjans

2026-01-10

Dzięki wielkie, kłaniam się nisko :-)

Prostaczek

2026-01-07

I to jest prawdziwy powód do napisania wiersza. Pięknego wiersza. Kłaniam się nisko.

Pasjans

2026-01-10

Dzięki piękne, kłaniam się :-)

wibracja

2026-01-06

Piękny.

Pasjans

2026-01-10

Byłbym smutny, gdybyś nie przyszła :-) Uściski :-*

JoViSkA

2026-01-05

Niezwykle wzruszające wyznanie w pięknie skomponowanym wierszu...Jestem urzeczona...trudno jest przejrzeć na oczy, jeśli serce nie czuje, nie widzi i nie słyszy...Pozdrawiam serdecznie Pasjansie...

Pasjans

2026-01-10

W punkt, Jowisko. Dziękuję za urzeczenie i kłaniam się nisko :-)

ekszki

2026-01-05

Jak w baśni która nigdy się nie kończy i cyklicznie działa na zmysły

Pasjans

2026-01-10

Coś w tym jest, chociaż życie tego tu peela bywało odległe od baśni :-) Ukłony :-)

Wanda Kosma

2026-01-04

"Serce mu uderzyło do głowy"
/S. J. Lec/
To jest dla mnie jedna z piękniejszych definicji "przejrzenia", o którym mówi podmiot liryczny.
Najważniejszy moment życia - gdy przestajemy bać się miłości.
Cudowny wiersz, przepiękna otwarta pointa. Cieszę się, że go przypomniałeś. ❤️

Pasjans

2026-01-10

Ty wszystko wiesz...
Przypomnienie było ważne, abyś nie zapomniała :-)
Czy ja też mogę zamieszczać serduszka? ;-)

Starzec

2026-01-04

W punkt.
Pozdrawiam:)

Pasjans

2026-01-10

Dziękuję i kłaniam się :-)

maciejka

2026-01-04

Czasem potrzeba czasu, by odkryć, co jest ważne. Ale warto czekać.
Pozdrawiam :-)

Pasjans

2026-01-10

Nic dodać, nic ująć. Tak samo uważam. Kłaniam się :-)

LydiaDel

2026-01-04

"niewidomy nie widział swojej gwiazdy", ale on wyczuwał, całą duszą, w ciszy, bo w niej jest sens. Puenta genialna – umieć słyszeć ciszę, to znaczy przejrzeć, ale nie na oczy.
6/5 Serdeczności

Pasjans

2026-01-10

Samo sedno :-) Dziękuję pięknie, z niskimi ukłonami :-)

Larisa

2026-01-04

Niewidomy, czyli błądzący... można rzec, że ten, który zagłuszył czysty dźwięk swojego serca, wszechobecnym, miałkim gwarem życia. Teraz uważnie nasłuchuje... wyczulony na najmniejszy szept. Nic tak nie raduje serca jak odzyskanie miłości, która mogła 'zaniemówić' od wrzasku świata i pozostać przez przypadek nieusłyszaną...

Wspaniała poezja serca!
Zostawiam morze gwiazd.

Serdecznie Cię pozdrawiam, Pasjansie:) Życzę Tobie wszystkiego, co najpiękniejsze w Nowym Roku!
Milo znowu czytać Twoje wiersze:))

Pasjans

2026-01-04

Lariso, w ramach uzupełnienia zwierzeń zapraszam Cię do mojego pierwszego wiersza na TW - warto ;-))) Ukłony :-)

Pasjans

2026-01-04

Miło czytać Twoje :-) W Nowym Roku życzę samych wspaniałości :-)
Był czas, gdy z powodów zawodowych, ale także szalonej pasji, byłem rozdarty między miłością do Niej a miłością do Andów. Zszedłem je wzdłuż i wszerz - z pasji badawczej, ale też z bólu, lęku, ogromu uczucia, którego głupi wtedy chłop nie umiał w sobie pomieścić. Przez lata arrieros (tacy andyjscy szerpowie, mulnicy) pomagali mi zagłuszać zew miłości do kobiety, oferując smakowanie nieba w dosłowny sposób. To częsty motyw w moim dawnym pisaniu, wiersz już ma swoje lata. Na szczęście przejrzałem na oczy :-)
Wybacz ten osobisty wtręt, ale jakoś naszły mnie dziś sentymenty.
Kłaniam się i serdecznie pozdrawiam :-)