Twoje Wiersze - POSMUTNIAŁY WRÓBLE

POSMUTNIAŁY WRÓBLE

wolny

2026-04-12 09:54

Pamięci Stefana...

Widzę czasem Twój cień na ulicy.
Przygarbiony, z rozwianymi włosami.
Przystaje,
By posłuchać koncertu wróbli -
Już nie śpiewają
Tak radośnie jak kiedyś...
Potem znowu
Człapie śladem uciekających rymów
Stukając laską po chodniku...

Kto Ci powiedział,
Że możesz odejść?
Tak po prostu, bez jednego słowa,
Zostawiając kubek z niedopitą herbatą,
Ciszę przełamaną na pół,
Oddech na zakurzonej szybie,
Niedokończony wiersz...

Kto zawołał Cię po imieniu?
Kto... nie szepnął:
- Zostań, jeszcze przez chwilę...

Anioł śmierci przygładził dłonią
Rozkołysane trawy.
Delikatnie, by nie spłoszyć
Dotyku Twojej stopy.

Odszedłeś
I posmutniały wróble
Na drzewie przed Twoim domem...

autor

Ahsoka

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sisy89

godzinę temu

Przejmujący i smutny wiersz. Pięknie napisany.
Pozdrawiam serdecznie.

Uczeń Marka Aureliusza

dwie godziny temu

Peelka ma żal do bliskiej osoby, która odeszła, zdawało by się bez pożegnania. Ten żal wynika z tęsknoty i poczucia zagubienia wśród nostalgii i wspomnień. Ładny, chociaż smutny obraz bezradności nad przemijaniem.

M I F^(*)

dwie godziny temu

Fajny avatar

sturecki

dwie godziny temu

To wiersz o bólu po odejściu kogoś bliskiego i o tej bezradności, kiedy po śmierci zostają drobiazgi, cisza i pytania, na które już nikt nie odpowie. Dla mnie najmocniejsze jest tu to, że razem z człowiekiem smutnieje cały jego mały świat, nawet wróble, bo prawdziwej obecności nie da się niczym zastąpić.
6/5

Krystek

trzy godziny temu

Piękny, czuły hołd złożony przyjacielowi -
wypełniony tęsknymi wspomnieniami.
Serdecznie pozdrawiam, myśli radosne
zostawiam:)

Migrena...1^(*)

trzy godziny temu

krucha granica między fizyczną obecnoscią a metafizycznym śladem, który po nas zostaje.

zachwyca mnie ta 'cisza przełamana na pół”, bo to właśnie w takich niedopowiedzeniach kryje się największa siła poezji.

Stefan.

piękny wiersz Ahsoka ku Twej pamięci stworzyła.

piękny wiersz.

zatrzymam się tutaj chwilę.