Twoje Wiersze - Mała czarodziejka

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

8 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Gminny Poeta

2026-02-04

To nie jest ważne że gruzy i pranie w balii przecież w końcu bywało gorzej. Były wojny, były zabory, była pańszczyzna. Wtedy ludzie z tamtych czasów do twoich gruzów by przyszli na kolanach a za jakieś sto lat być może twoje dzisiejsze dni będą uważane przez potomków jako prawie średniowiecze. Ważne jest by umieć żyć tu i teraz i by potem potrafić bez problemu spojrzeć w lustro. Pozdrawiam z uśmiechem:))))

andrew

2026-02-04

Pięknie , widzieć świat po swojemu

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

LydiaDel

2026-02-04

Krysiu, urodziłam się co prawda po wojnie, ale fragmenty rozmów rodziców utkwiły mi w głowie, do tego stopnia, że jeszcze w latach 60-tych słysząc samolot chowałam się w zboże. A lalki wycinałyśmy z papieru i ich ubranka też, Mieszkaliśmy pięknie, między dwoma lasami, na kolonii. Stada dzików spacerowały wieczorem z jednego lasu do drugiego. Często wspominam tamte czasy. Z wielka przyjemnością czytałam Twój wiersz. 6/5 Serdeczności

Wanda Kosma

2026-02-04

Bardzo piękny wiersz. Takie było dzieciństwo moich rodziców i mojego ukochanego przyjaciela ASa. Dzieci były wtedy czarodziejami. Zresztą w moim pokoleniu jeszcze też, tylko już bez tego bezpośredniego oddechu wojny za plecami. Mieliśmy bezgraniczną kreatywność.
Moje dzieci też starałam się tak wychowywać, poprzez zachwyt światem, a nie ekranem, kreatywność rzeczywistą, a nie cyfrową. Trochę się udało, ale jednak to jest już ludzki typ HD (czyli head down, głowa nad smartfonem i kosmicznie szybkie kciuki). Mój najstarszy syn tydzień temu skończył 20 lat :) nieraz muszę mu przypominać o podnoszeniu głowy i patrzeniu na świat, gdy na przykład jedziemy samochodem. Pozdrawiam serdecznie :)

Krystek

2026-02-04

Mój najstarszy wnuk skończył 30 lat. W czasie jego dziecięcych lat miałam duży wpływ na jego widzenie świata. Jestem kochana i szanowana i dumna z postępowania swoich synów i wnuków.

Waldi1

2026-02-04

mam podobnie i to jest piękne ..a ten bagaż lat biorę zawsze z uśmiechem ... pozdrawiam serdecznie ... bo liczą się moi młodzi przyjaciele ...

^(*)

2026-02-04

Mimo trudnych przeżyć dzieci potrafią nieść Światło i dzielić się nim 🌍

sturecki

2026-02-04

Opowieść o dziecięcej alchemii – z szarości robi się „kraina wyobraźni”, a gałganiana lalka dostaje rangę różdżki. Nuta ironii jest delikatna: świat był ponury, więc mała czarodziejka musiała sama dorobić kolory – a dziś, z „bagażem lat”, dalej nimi sypie, jakby w dorosłości wciąż brakowało ich w standardowym wyposażeniu.
6/5