X
Cisza
rymowany
2025-12-12 06:17
W graniastosłupie,
skleconej budowli,
reliktowej niby niszy,
życie jesieni upływa,
w bolesnej dla uszu,
trwającej ciszy.
Ściana jedna,
trzyma druga,
zaś druga – trzecią,
by ta czwarta,
nie spadła na stos,
tam gdzie widoczny,
z wąsa wyrosły,
sterczący nos.
Cisza moja trwa,
chłodna, bezimienna,
w łachy jesieni ubrana,
dobrze się miewa,
smętnymi nutkami,
we mnie już nieśmiało,
lichą serenadę śpiewa.
/mis/
skleconej budowli,
reliktowej niby niszy,
życie jesieni upływa,
w bolesnej dla uszu,
trwającej ciszy.
Ściana jedna,
trzyma druga,
zaś druga – trzecią,
by ta czwarta,
nie spadła na stos,
tam gdzie widoczny,
z wąsa wyrosły,
sterczący nos.
Cisza moja trwa,
chłodna, bezimienna,
w łachy jesieni ubrana,
dobrze się miewa,
smętnymi nutkami,
we mnie już nieśmiało,
lichą serenadę śpiewa.
/mis/
