Twoje Wiersze - Między wierszami Psalmu 51

Między wierszami Psalmu 51

wolny

2026-02-11 08:37

Przebiśniegi w białych kapturach
wlepiają wzrok w grudki ziemi.
Od wczesnego rana deszcz
sypie smutne krople.

Gdzieniegdzie słychać już ptaki,
lecz brzmią dość samotnie.
Zza firany spoglądam ku niebu szaremu.
Wzdycham.

Na małym węgielku
kilka ziarenek kadzidła.
Dym tańczy w powietrzu,
zapach to cicha modlitwa.

Już niedługo
znów wszystko powstanie
do nowego życia.

Mnie jeszcze zostało kilka chwil
na tym łez padole,
więc ubieram buty i kurtkę,
kaptur naciągam na głowę
– idę między ludzi,

żeby spotkać się z Bogiem.
Przyczepę zostawiam otwartą,
bo to wszystko tutaj
nie jest przecież moje.

Jedną kroplę złapię w dłoń
– tę ze sobą zabiorę.

autor

braciszek ^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Ahsoka

2026-02-20

Zachłanni powinniśmy być nie w gromadzeniu przedmiotów ale w gromadzeniu dobrych spotkań i wzruszeń, które są w stanie nasze serca poruszyć :)

Bożena Joanna

2026-02-11

Przypomina mi się Kochanowski "bo to wszystko Twoje", ale zawsze coś pragniemy zabrać ze sobą. Piękny wiersz.
Pozdrowienia

braciszek ^(*)

2026-02-11

Taka już natura nasza zachłanna. Pozdrówki dla Ciebie. Hej ho! 😊🙋🏻‍♂️

Lenia

2026-02-11

Wspaniały wiersz, urzekł mnie od pierwszego do ostatniego wersu:):) pozdrawiam serdecznie:)

braciszek ^(*)

2026-02-11

Dzięki! 🤗 Pozdrówki dla Cię ślę. Hej ho! 😊🙋🏻‍♂️

sturecki

2026-02-11

To psalm „na współczesność” – z deszczu, kadzidła i kaptura robisz drogę między ludzi, gdzie spotkanie z Bogiem jest bardziej w oddechu niż w hałasie. A ta jedna kropla w dłoni na koniec brzmi jak podpis: nic nie jest moje, ale coś mogę unieść.
6/5