Bardzo zastanawiający wiersz

Slicznie to Grazynko ujęłaś, a ostatnia strofa przepiekna, taka "haiku'owa" (tak ją odczułem)
Serdecznosci!
Niech się wiosna rozgosci
niec w diszy zakwitnie
Niech serce przeniknie
Stef

..gdyby nie komentarze, byłbym zapomniał o tytule..
Odbieram wiersz jednak duchowo, bo tak postrzegam i tyle..
Ktoś powie:
Nie odbieraj wiośnie duszy, przecież to kobieta natury, matka stworzenia i pora piękna, wręcz ,,ubóstwiana"
- i z tym zgodzić się muszę i wcale nie spieram,
po wczorajszym dniu, jakże bym się onieśmielał:)
Wrócę jednak do pierwotnej myśli o Źródle,
dużą literą, to jakże cudownie!_
Chciałbym myśleć- ot, trafiła!- to ta ,,nasza, boska intuicja",
o której dziś mowa była..
I idąc tym śladem natrafiam za słuchem- wspaniale- od tego wszystko w Piśmie i w naszej wierze..
Jest jedna jedna różnica w ugruntowanym świecie,
a cóż to spytacie?- geografia czy biologia mówią, skąd początek biorą źródła..i intuicja a nie zdobyta wiedza twierdzą:
szukaj w górach, pod ziemią, zakrytych wyłomach..czasem odkopuj..no niektórzy ryją, drżą, cóż z tą pracą i górników rzemiosłem..ach podziwiam trud, wytrwałość, męstwo i poświęcenie..czy to nie godne pochwał, gdy źródło wytryśnie?
a jednak ten poziom, tylko do czegoś prowadzi, ubogaca lecz nie jest tym, za czym tęsknię lub tęsknimy..bo owszem nadaje sens temu życiu..ale siły brakną i cóż nam po zdobyciu?
Źródło duchowe, wiedzy czy szczęścia pod ziemią?- w ukryciu- tu racja..,,Szukajcie w górze"- wyraźne zalecenie- to słowo mówi o polocie a więc wolności wzniesień..
no tak któż z nas ptakiem podniebnym?- spadł Ikar, to i my spadniemy..Jest na to rada i opis- Ezechiel mówi natchniony-
,,Widziałem świątynię otoczoną murem, sklepienia i wszelkie bogate kamienie, wypływała rzeka ze środka, jak z Centrum Świętości, ktoś mógłby porównać z szacunkiem i pełnej czci- świata- czy to gdzieś płynęło i po co?
Też tam się dowiemy!- nie trzymam w niepewności- bo z nudów umrzemy:)
wody niezmierzone, słodkie pustynie odradzają, a te martwe wnet w miejsca pełne obfitości dają..
Tak bogactwo duchowe od boga dane a Paweł mówi, żadnemu oku- nieznane..
Cóż to za dziwy i łaska do samego oglądania i tak zawsze?- bez przerwy, po kres istnienia?
Tak, mówi Bóg, w osobie Jezusa- czerp, jak wczorajsza z Ewangelii kobieta!
Świątynią zaś z tym darem- ciało- dopowiada znów Paweł!:))
Dziękuję:)
ps.
za błędy z góry przepraszam, bo piszę i nie sprawdzam..

na pewno wpadnie i posłucha ... pozdrawiam serdecznie ...

Wszystko się zaczyna od wewnętrznego przebudzenia...
Serdeczności, Grażynko:)⭐️

Miniatura pokazuje wiosnę nie jako porę roku, lecz wewnętrzny słuch ziemi – coś, co ryje, nasłuchuje i czeka na znak życia. Wiosna nie wchodzi tu w pejzaż, tylko drąży go intuicją, jakby ziemia sama próbowała coś przeczuć, zanim jeszcze wszystko wybuchnie zielenią.
6/5

Wiosna zapach ziemi zmienia,
do życia budzi przyrodę. Ma
wpływ na na samopoczucie.
Ślę moc serdeczności:)