Choć jeden dostrzegł piękno i pozostał :) Pięknie. Pozdrawiam :)

Czarodziejski wiersz o trzech narwańcach i jednym prawdziwym dobroczyńcu.
Serdecznie pozdrawiam

mądry
taka bezinteresowna dobroć
6/5

Poruszająco i pięknie 😊👍
Pozdrawiam serdecznie Grażynko

Poruszające strofy na szóstkę.
Pozdrawiam

Poruszający, piękny wiersz!
Wyobraziłam sobie rodzinę na zdjęciu, która rozpadła się pod wpływem nagłych przeżyć, większość poszła w świat, a jedna osoba została, by zmierzyć się z przeciwnościami losu, zbudować coś od nowa, ocalić od zapomnienia.
Dla mnie to przypowieść o współodczuwaniu, negująca egoizm.
Podoba mi się bardzo zamysł i wykonanie!
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Grażynko:)

po samym tytule odleciałem migiem na Monte Cassino ... ...no cóż siła tamtych maków w Twoich się pomieściła ... pozdrawiam serdecznie ...

Przeuroczy utwor, taki bajkowy i z moralem. Cudnie !

Jak ślicznie :-)
Choć musiałam się skupić, fajne rymy Ci wyszły.

bardzo lubię czerwone maki
świetne zakończenie
Pozdrawiam serdecznie 🦋

Wiersz z interesującą puentą!
Stałość nie dla wszystkich jest atrakcyjna.
Z drugiej strony przygoda wcale nie gwarantuje, że odnajdzie się w rezultacie to, za czym się tęskniło.
Pozdrawiam :)

Mądra miniatura: każdy ma jakieś zadanie do spełnienia i nie powinien od niego uciekać. Czwarty mak to zrozumiał i pojął, że nie jest na tej ziemi przypadkiem. 6/5 Serdeczności

Śliczny wiersz ze wspaniałym morałem...
Trzy maki przepadły, a dobro pozostało...
Pięknie.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)🌹
🟠❄️🔴❄️🌟

Świetny utwór, mini bajka o egoizmie i oddaniu siebie ! Baśniowe historie często zaczynają się od słów " Były sobie...", ta część frazy wprowadza nastrój opowieści.
Bardzo urokliwy utwór!
5/6
Pozdrawiam, Przyjaciółko:)⭐️😘

W "makach' uderzyła mnie przede wszystkim bezwzględność tych trzech kwiatów, które w pogoni za własną wolnością przepadły bez śladu. To bardzo życiowe i bolesne – ich wolność jest egoistyczna, zimna i polega na całkowitym odcięciu się od tego, co zostawiają za sobą. Dla nich wspólna przestrzeń była tylko więzieniem, z którego trzeba uciec bez oglądania się na innych.
Tym bardziej poruszająca jest postawa czwartego . On jeden zrozumiał, że nie można mieć na uwadze tylko siebie. Jego gest – oddanie własnej czerwieni bladym policzkom – to dowód na to, że życie nabiera prawdziwego koloru dopiero wtedy, gdy potrafimy zrezygnować z kawałka własnej wolności na rzecz empatii. To piękna lekcja o tym, że wolność bez miłości jest pusta. Piękna poezja. Pozdrawiam z podobaniem 🙂❄️5/6 Dlaczego taka ocena? Krótki malowniczy tekst, a daje tyle do myślenia...

Jak miniatura filmowa - krótki kadr, jeden ruch kamery, a potem cisza. Świetna dezercja z "bycia oglądanym" ;) Trzy wybierają ruch i zanik. Tylko czwarty wybiera relację zamiast wolności absolutnej.. Bardzo ciekawie :)

Bardzo oryginalny wiersz, a blade policzki,z choroby, osłabienia lub zmartwienia- potrzebują rumieńca nadziei i pozytywnej energii...:) W pierwszym wersie zrezygnowałabym ze słów:"Były sobie". Pozdrawiam serdecznie Grażka, dobrego dnia 🌞♥️ ps. U nas zaczęły się ferie i właśnie jadę z synkiem pociągiem do Zakopanego

Uroczy ciepły w odbiorze wiersz.
Czytałam z przyjemnością.
Ślę moc serdeczności:)

Piękna mini-bajka - trzy maki uciekły w przygodę jak z kadru, a czwarty został i zrobił z czerwieni coś ważniejszego niż obraz: cichy pocałunek na bladych policzkach.
6/5