X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

Pieczęć czasu

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2026-03-20 09:23
w podstarzałych pagórkach
obleczonych dębinami
odciśnięta pieczęć czasu
jak przyrody dojrzałość

rysuję na piasku zgrabnie
symbole naszej miłości
może ścieżką wśród drzew
duch puszczy przemknie czytając
autor

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
18 razy
Treść

6
14
5
4
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat

6
3
5
15
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


_wena_
_wena_
2026-03-24
Ślicznie malowniczo i refleksyjnie...
Z podobaniem, pozdrawiam serdecznie :)

Autor nieznany.
Autor nieznany.
2026-03-23
Bardzo ładny wierszyk:)
Pozdrawiam serdecznie:)

Uczeń Marka Aureliusza
Symbolem najtrwalszej miłosci, są znaki, których czas nie potrafi nadgryźć :)

Kika88
Kika88
2026-03-22
Fajne
Pozdrawiam serdecznie😉

Viola Arvensis
Viola Arvensis
2026-03-21
Bardzo przyjemny klimat wiersza.
Pzdr.cieplo

samisen
samisen
2026-03-21
Sympatycznie i nastrojowo ...
Pozdrawiam ;-)

dawid77
dawid77
2026-03-20
Kto wie może i Duch puszczy tu zajży . : )

Podoba mi się .


dawid77
2026-03-20
zajrzy *

eSka
eSka
2026-03-20
jak przemknie na pewno przystanie, bo wiersz zatrzymuje.
Pozdr!
S

Waldi1
Waldi1
2026-03-20
pozdrawiam serdecznie ...

JaSnA7
JaSnA7
2026-03-20
Ładnie Sylwio...
Nastrojowo tak.
Duch puszczy???
To chyba okolice Podlasia:)
Pozdrawiam:)⭐️🌝

Bożena Joanna
Bożena Joanna
2026-03-20
Warto pozostawić ślad, pewne że dęby przetrwają nas.
Serdecznie pozdrawiam

Motylek78
Motylek78
2026-03-20
piękny krajobraz malujesz wierszem
dęby dodają majestatu
duch puszczy
z całą pewnością przeczyta twój wiersz
Pozdrawiam serdecznie 🦋

PIERRE
PIERRE
2026-03-20
,,Bogini Diana"

Zaczęło się od smutku,
Czyżby?
no może drzewa zasłoniły trochę dachu..

To nie był mech z lasu?
Trochę minęło czasu..

A pamięć jeszcze boli ucieczką?
Czemu trafiasz do celu, Piotrze?

Wiesz Kochana, co powiedziałem wczoraj..
Serca nie mam otwartego?

Masz teraz i miewasz..

Nie dla każdego!
Las zabiera nam co daje,
drzewa zamieniasz liściaste w prastare
a liście w listy schowane..

Gdzie byłeś zatem, gdy strzelał złodziej?

Wołałaś mnie od lat?
wraz z księżyca barwnym świtaniem zawsze mdleje me konanie,
Kochana, nastaje dzień,
i pełni Brat- to me radosne oblicze,
Poznajesz je w pracy mej?

..a co widziałeś Pierwszy dzień?

Schowałaś twarz nad warzyw zapachem,
Ogród ma smak ziemi!
Ciągle o niej pamiętasz,
a ja tylko pytam o niebo,

Czy z gwiazd promieni
Uszyjesz dla mnie sieć nową?
Jestem Piotrem..

Zawołaj, jak wczoraj pognałaś w języku Ducha,
a dziś rzekłaś po cichu:
,,Ty też się nie zakochaj!"

a ja Ci wysłałem nagie ślady,
to dystans tak jak to,
co widzisz we mnie:

,,jasne odbicie i smutku barwy?"

Link https://www.youtube.com/watch?v=LBwqELsAs0w

Data dodania 2023-12-19 19:09
Kategoria Nostalgiczne
Autor PIERRE

ps.
Sylwia to imię żeńskie
pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa silva (las) lub silvius. Oznacza osobę „leśną”, „dziką” lub „żyjącą w lesie”. Jest to żeński odpowiednik imienia Sylwiusz, a w starożytnym Rzymie nawiązywało do natury i było noszone m.in. przez mityczną matkę Romulusa i Remusa, Reę Sylwię.

Pozdrawiam Cię Sylwia
z domu przed zagajnikiem,
gdzie kropla za kroplą słodki deszcz
niesie czar wspomnień:))
Dziękuję, dodałem do ulubionych:)
Dziękuję:))

Monia
Monia
2026-03-20
Niektóre rzeczy będą na zawsze pozdrawiam 😉

Jan Kępiński
Jan Kępiński
2026-03-20
I dąb, i pagórki i duch puszczy! Mój Boże! Co ta wiosna wyczynia!
Pozdrawiam z zaciekawieniem.

ekrzy
ekrzy
2026-03-20
Piękny i niezwykle malarski wiersz, który łączy piękno przyrody z miłością i przemijaniem.
Pozdrawiam serdecznie

andrew
andrew
2026-03-20
🌻
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Krystek
Krystek
2026-03-20
Są miejsca , rzeczy, które miłe
chwile noszą i zatrzymują,
poruszają nasze serce.
Serdecznie pozdrawiam, myśli
radosne zostawiam:)

sturecki
sturecki
2026-03-20
Udana próba zapisania uczucia na tle czasu i natury, jakby miłość chciała zostawić po sobie ślad choćby w czymś tak kruchym jak piasek. Bo człowiek bardzo chce ocalić to, co kocha, nawet jeśli dobrze wie, że wobec czasu najtrwalsze bywają nie znaki, lecz samo przeżycie chwili.
6/5


Autor poleca


Autor na ten moment nie promuje wierszy
Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności