Twoje Wiersze - Sz/a)r?i&a+t

Sz/a)r?i&a+t

rymowany

2026-02-12 09:42

Tak jakby człowiek nie mógł powiedzieć,
jak widzi świat. A często inaczej.

Gdy go zachwyca, czasem przeraża.
Majestat gór czy Boży obrazek.

Jakby mu z ust

nie mogła płynąć rozważna pieśń
lub żal misterny

za tym, co w zbożu dojrzało już,
a czego nie zwieńczy

błazen ni wstęgi.

Tak świat wygodny mógłby im być,
przecież za honor ręczy mężczyzna.

Słowa w obiegu przeciwne złu
znajduje proch — czytaj — oryginał.

Ewangelistów posłał sam Bóg.
A Ewę skusił

na łonie diabeł. Ja jednak pielę,
wiele tu chmur, chwaląc to prawo,

by kochać razem.

autor

aff^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

najmniejsza^(*)

godzinę temu

To dziwne bo też usłyszałam dzisiaj w myślach słowo ,,szariat"
Jeszcze nie sprawdziłam co oznacza.

sturecki

godzinę temu

Widzę, że mkniesz w kierunku "Groschka", przynajmniej z tytułami.
To wiersz jak pęknięty nagłówek świata – rozcina „jak widzę” na szum, proch, Ewangelię i pokusę, żeby na końcu posklejać sens w jednym geście: pielęgnować prawo do mówienia i do kochania razem. A tytułowe „Sz/a)r?i&a+t” brzmi dla mnie jak diagnoza: rzeczywistość jest jednocześnie szara i „ariat” – bo każdy widzi ją po swojemu, czasem aż do bólu.
6/5