Twoje Wiersze - dotknąć niewidzialne ...

dotknąć niewidzialne ...

biały (bez rymów)

2026-03-10 19:32

Dla M....

niebieskie słońce oczu
zlało się z zachmurzonym niebem
w jedną plamę przeszłości
od której daremnie uciekam
goniony przez Chronosa i mojry

białe dłonie
mleczna droga na szlaku
do starego zamku

z basztą wymurowaną z błędów
zardzewiałym kluczem
zamykam na zawsze bramy piekła

opalone zgrabne nogi
jak dwa patyki
układam na stosie
dla jeszcze jednej Joanny D’arc

palenie zabija
kiedy spłonie wszystko na popiół
posypię nim głowę
na znak pokoju

za mgłą przesuwam
jak pionki na szachownicy
niewyraźną postać
piec już tak dawno wygaszony

pociąg odjechał ze stacji Szczęście
po torach
donikąd
a może do celu

zniknę na zawsze
w tłumie obcych twarzy
jestem tylko jedną
drobiną materii
w nieskończonym kosmosie

autor

Maciek.J^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: czerwony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

kwadrans temu

Wiersz przepiękny i kolejny melancholijny..
Czy Twoje przemyślenia poddane są próbie?
Czytam komentarze Twoje i targają Macieja z uśmiechem na ziemi i kręgosłupem ponad chmurami..Po prostu się pomodlę o Ducha dla Ciebie, by Tobie dał siłę rozeznać, co jest teraz konieczne, ważne i jak uspokoić duszę.
To dobry czas na to, czas postu i rekolekcji.
Trzymaj się i bądź ufny..Bądź sercem odważnym, bez cienia goryczy i niepokoju.
Łagodnie znoś, a poniesie Cię Duch Święty:)
Dobrej nocy Macieju Drogi:)