Piękny wiersz i nienachalne porównania. Myślę, że wszystko co można było powiedzieć o treści wiersza, jest już w komentarzach niżej

Nikt nie powiedział, że będzie łatwo przejść przez życie suchą nogą drogą różowymi płatkami usłaną. Nie wszyscy też są szczęściarzami tzw. "urodzonych w czepku", którym łaskawy los sprzyja i bez większych problemów dochodzą do wyznaczonego przez siebie celu.
Serdecznie pozdrawiam :)
6/5

czasem kotwica potrafi łajbę ściągną na dno wraz z załogą. Podnieść kotwicę nieraz ciężko, ale warto! A gdy wiatr żagle napełni, poczuje się naturę, a wszelkie zło zostanie na dnie, w którym tkwiła kotwica

z podobaniem!
Stef

a bez lada dzień rozkwitnie :)

W życiu nic nie jest na pewno. Plany często się zmieniają pozdrawiam 😉

W dniu dzisiejszym dobro nie jest popularne, ale za to niezwykle cenne, nawet gdy popadło się w niełaskę.
Pozdrowienia

Karma wraca tylko czasem chaotycznie i z grymasem...
Pozdrówki z podobaniem 🌟👍

pomni przeszłości- otwarci na przyszłość
bywa, że przeszłość pozbawia złudzeń
6/5

Dobro zawsze wraca i nie ogląda się na innych... i to prawda, że nie zawsze od tych najbliższych, ale wraca. Wiosna dla bohaterki wiersza stała się czasem odnalezienia - siebie i swojej drogi w zgodzie z własną intuicją. Życie ma zapach bzu i pełne jest dobra. Grecy mówią, że:
"Jest wiele gajów pomarańczowych, które dają pomarańcze".
Warto odnaleźć swój gaj... by odnaleźć szczęście. Małgorzata wyruszyła na poszukiwanie swojego szczęścia:)

Dla mnie to bardzo piękny, poruszający wiersz o kobiecie, która czyniąc dobro znalazła się na obrzeżu, a powinna być w centrum. Życie często zaskakuje... rozdaje nieprzewidywalne scenariusze, a ludzie mają krótką pamięć. Nie warto pić całe życie tylko "gorzkiej kawy"... pojawiła się przysłowiowa "Kropla, która przelała czarę goryczy".
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Grażynko:) Miło znowu czytać Twoje wiersze:)

Życie to sztuka wyboru, tkwienie to złudne poczucie bezpieczeństwa, więc pewnie lepiej popłynąć ku lepszemu. chociaż nieznanemu. Pozdrawiam wieczornie już. .

Skoro przyszła wiosna, zaczynają się dziać dobre rzeczy. Dobro wraca, zawsze i zawsze warto to dobro dawać. Pięknie.
Pozdrawiam serdecznie :)

Dobro jest cierpliwe, nie potrzebuje zachwytu.
Trzeba w różnej formie działać by docierało.
Serdecznie pozdrawiam,
myśli radosne zostawiam:)

jeżeli aniołki [ dodam anioł = dobry ; co można ustalić z słowa ewangelia = dobra nowina ]
szptały
to nic z wracającego dobra nie wyjdzie ( bo licho " e " gdzieś poniosło

żartuję oczywiście
ale popraw proszę.

a cytat
" Nie oglądaj się za siebie".
słyszałem w piosence o

która " zachowała się jak trzeba "
https://www.google.com/search?client=firefox-b-e&q=inka+zachowa%C5%82am+si%C4%99+jak+trzeba+piosenka#fpstate=ive&vld=cid:dba73acd,vid:Vu-BwRFNNcI,st:0

Pozdrawiam serdecznie.

dobrze pomagać jest innym i cieszyć się tym ... a dobro nie zawsze wraca... lecz jak Elżbieta pisze najlepiej zawsze liczyć na siebie... bo inni przeważnie potrafią zawieść ... ale charakter człowieka nie powinien być zmienny ja nigdy nie patrzę na tych inny tylko na siebie ... pozdrawiam serdecznie ...

Wsparcie innych jest bardzo cenne, a mądrość życiowa podpowiada, by przede wszystkim liczyć na siebie, cieszyć się pomocą innych, wówczas , gdy sami wyczerpaliśmy swoje możliwości. Bohaterka wiersza, zrozumiała to w porę i podjęła słuszną decyzję. Nawiązanie do natury jest ładnym "obramowaniem" sensu wiersza, dodaje mu lekkości i poetyki.
Pozdrawiam serdecznie, Grażynko:))⭐️

Bardzo ciekawy wiersz, słuszna refleksja...osobiście nie uważam, że dobro wraca, i nie po to warto je czynić, ale też nie chodzi o to, aby tkwić w sytuacji wyzysku, wykorzystania i zablokowania rozwoju i czerpania radości i satysfakcji z życia...decyzja, by porzucić to, co dotychczas było niszczące, i zacząć na nowo, jest odważna, ryzykowna, ale uwalniająca, uzdrawiająca...Bardzo się cieszę, Grażka, że Cię widzę i Twój wiersz, tak ciekawy, (proponuję drobne poprawki: "który'' zamiast "którego", "szeptały"(literówka), aniołki napisałabym z malej litery)Pozdrawiam wiosennie, jeszcze bzy nie kwitną, ale też je kocham i mogę całą sobą się w nich zatapiać<3

Tu decyzja smakuje jak ostatni łyk kawy – gorzka, ale wyzwalająca, bo dobro nie znika, tylko czasem trzeba zmienić kierunek, żeby je spotkać.
6/5

Bardzo podoba mi się ten tekst. Ma w sobie życiową mądrość.
Tak sobie myslę, ze nie warto wypatrywać żeby dobro do nas wróciło.
Stańmy się dobrem i spotykajmy to dobro codziennie rano w lustrze 🙂
Pzdr.ciepło