X
Sznita w mroku
wolny
2026-04-17 15:55
Bajtel ma oczy pyłem wyryte,
skóra już stara, choć młode lata.
Chleb tnie na krzyż, dłonie niemyte,
szczur mu pod ręką – to jego brat.
Karaluch oblizuje ściany głodem.
Dzielą się sznitą w mroku, bez słowa,
tam, gdzie się słońce w ścianach nie mieści.
Matka na górze o nich się trwoży,
a dół ich tuli w stalowej pięści.
skóra już stara, choć młode lata.
Chleb tnie na krzyż, dłonie niemyte,
szczur mu pod ręką – to jego brat.
Karaluch oblizuje ściany głodem.
Dzielą się sznitą w mroku, bez słowa,
tam, gdzie się słońce w ścianach nie mieści.
Matka na górze o nich się trwoży,
a dół ich tuli w stalowej pięści.
