Twoje Wiersze - Zaszyte we mnie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

13 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

2026-03-24

,,Z BÓLU do PIĘKNA"

Cóż mam w sercu?
Na co patrzy zanim zachwytem przerodzi?
Czy w tym zawsze trio?

Gdy bólem odrywasz do tego co poza czasem,
widzę Ciebie, bo jestem tam,
Tak wiele tu miejsca..

Link https://www.youtube.com/watch?v=dCyXxjMJQ3I

Data dodania 2021-10-13 22:31
Kategoria Miłość
Autor PIERRE

ekrzy

2026-03-24

Dziękuję i pozdrawiam

PIERRE

2026-03-24

Pozdrawiam Droga Ekrzy:)

Uczeń Marka Aureliusza

2026-03-23

"Zaszywa go głęboko,
każe mu krążyć,
aż zaczyna oddychać za ciebie."

A ten oddech ciężki i nierówny wręcz.

Bardzo ciekawy wiersz, jakby swego rodzaju próba analizy jego źródła.

ekrzy

2026-03-24

Dziękuję, rzeczywiście tym jest.
Pozdrawiam 😊

Uczeń Marka Aureliusza

2026-03-23

Chciałem napisać "próba analizy źródła bólu" 🫣😆 przepraszam 😄

Larisa

2026-03-23

Świetny wiersz!
Wymownie przeszywa... namacalnie wyrażone cierpienie. Fizyczny ból mija z czasem, ale pamięć o nim wciąż się tli i staje się cierpieniem. Powracają obrazy... zapisane w ciele i duszy. Cierpienie boli... i trwale zapisuje się w człowieku. Mówią, że cierpienie czegoś nas uczy, na pewno uczy nas doceniać życie. Dobry przypis do wiersza:)
Zatrzymałam się przy Twoim wierszu.
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

ekrzy

2026-03-23

Dziękuję za Twoje życzliwe słowa . Ciepło pozdrawiam

Elżbieta

2026-03-23

Bardzo dobry wiersz! Świetne ujęcie tematu.
Serdecznie pozdrawiam:)⭐️

ekrzy

2026-03-23

Dziękuję z całego serca i pozdrawiam serdecznie

[ GALBA ]^(*)

2026-03-23

Wyzwolić by się chciało z takiego stanu ale często siły brak i pomocy czasem też...
Tak czy owak wyrzeźbiłaś zgrabny sztych...
Pozdrówki z podobaniem 🌟👍

ekrzy

2026-03-23

Dziękuję i serdecznie pozdrawiam

LydiaDel

2026-03-23

Trafnie opisujesz ból jako coś nagłego i krótkiego, a cierpienie, to coś, co zostaje w psychice dłużej.
Ból jest chwilowy, fizyczny, nagły — pojawia się i znika.
Cierpienie to już coś głębszego, co zostało w naszej pamięci. 6/5 Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

ekrzy

2026-03-23

Dziękuję z całego serca i pozdrawiam

samisen

2026-03-23

Wiersz ukazuje złożoną naturę ludzkiego doświadczenia – początkowy, ostry ból ustępuje miejsca trwalszemu, głębszemu cierpieniu, które staje się częścią naszej psychiki. Cierpienie jest nie tylko fizycznym odczuciem, ale również emocjonalnym i mentalnym stanem, który wpływa na naszą percepcję przeszłości i to, jak doświadczamy teraźniejszości.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

ekrzy

2026-03-23

Dziękuję za twoją analizę. Tak, to jak echo bólu, które zostaje w duszy i wpływa na nasze spojrzenie na świat.
Pozdrawiam serdecznie:-)

Marek Żak

2026-03-23

W rosyjskiej smutnej kulturze, cierpienie jest esencją przeżyć bohaterów, którzy ekstremalnie rzadko bywają spełnieni i szczęśliwi. Osobiście nie znam bohaterów szczęśliwych nie tylko w literaturze, filmie, ale przyznaję, także w rosyjskim realu. Nawet komedie Gogola, jak mawiał mój rusycysta, to śmiech przez łzy. Twój wiersz jest bardzo poruszający, nie neguję, ale fundamentalnie uważam, że cierpienie jest jednym z nauczycieli w naszym życiu, a jeśli najważniejszym, to dla przyszłych cierpiętników. Pozdrawiam serdecznie,

ekrzy

2026-03-23

Masz rację i dlatego słowa Dostojewskiego użyłam jako motto mojej wypowiedzi. Uważam, że cierpienie uczy — ale z pewnością nie jest jedynym językiem, w którym życie do nas mówi.
Pozdrawiam serdecznie

Eleanor Rigby

2026-03-23

Ten ból i cierpienie jakoś wpisują się w nasze życie. Poprzez różne doświadczenia smakujemy życie.
Więc bywa słodko i gorzko, cierpko i słono.
Pozdrawiam serdecznie :)

ekrzy

2026-03-23

Tak — smak życia rodzi się z kontrastów .
Pozdrawiam serdecznie

Odyseusz62

2026-03-23

Cała życia sztuka by go unikać.
Pozdrawiam.

ekrzy

2026-03-23

Zgadzam się, pracuje nad tym
;-)
Pozdrawiam

sturecki

2026-03-23

Najmocniej wybrzmiewa tu to, że prawdziwy ciężar człowieka nie zawsze tkwi w samym bólu, lecz w cierpieniu, które zostaje w środku i żyje własnym życiem. Myślę, że każdy z nas nosi coś takiego zaszytego w sobie, bo rana często przestaje boleć szybciej, niż dusza przestaje ją pamiętać.
6/5

ekrzy

2026-03-23

Chyba właśnie w tym tkwi najtrudniejsza część — że ciało potrafi zapomnieć szybciej niż dusza. I może dlatego tak ważne jest, żeby nauczyć się nie tylko leczyć rany, ale też oswajać to, co po nich zostaje.

Krystek

2026-03-23

Często doświadczenia życiowe na zawsze
zostawiają ból w sercu. Ból fizyczny można
pokonać, ale skrzywdzoną duszę ciężko
uzdrowić.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)