Twoje Wiersze - Blednę smutnym wierszem

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

14 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

wandaw

2026-02-27

Smutny, poruszający wiersz
Na pocieszenie napiszę, że gdyby nie spełniona miłość do Maryli Wereszczakówny być może nasz Adam Mickiewicz nie napisałby tak pięknych wierszy
Pozdrawiam serdecznie :)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-28

Tego nie wiemy. Czasy były inne...
Dzięki

Belamonte/Senograsta

2026-02-24

czemu ona taka, gdyby słodko ganiła, albo nawet z patelnią goniła, a ona tylko srogo gani, nie lubię jej ;-)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-24

Dzięki za refleksję

Larisa

2026-02-24

I smutne są piękne... najpiękniejsze wiersze powstają z 'odrzucenia'. Z poezją jak z miłością pod warunkiem, że ją czujemy/kochamy...
Bardzo dobra miniatura! I to przymrużenie oka do czytelnika:))
Serdecznie pozdrawiam, Marku:)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-24

Odrzucenie bywa wysokokalorycznym paliwem w takich sytuacjach...
Dzięki

klaks

2026-02-23

Wspaniała miniatura, poezja pomaga wyrazić każdą emocję :)
Pozdrawiam serdecznie Marku

[ GALBA ]^(*)

2026-02-24

🙏

Czasem

2026-02-23

Pięknie to zmajstrowałeś Marku.

Pozdrowienia!

[ GALBA ]^(*)

2026-02-24

Małe kombinatorstwo powiedzmy...
Dzięki Kasiu

Gminny Poeta

2026-02-23

I tu jest pewien paradoks, gdyż istnieje takowa możliwość że środki ubóstwienia nie koniecznie przemawiają do serca wybranki. I wtedy mówisz powstaje smutny wiersz. Podpowiem może rozwiązanie. Postaraj się na lepszy kontakt z Weną wtedy być może będziesz pisał same uśmiechnięte wiersze. Nie mówię że mi osobiście coś się nie podoba, bo w końcu jest ktoś komu się podobać musi i wypadałoby pisać pod jej upodobania. Pozdrawiam z uśmiechem i gwiazdkami:)))))

[ GALBA ]^(*)

2026-02-24

Mój kontakt z weną już coraz słabszy, jakieś kiepskie sygnały się przedostają...
Dzięki

Viola Arvensis

2026-02-23

Nie każdy jest stworzony do poezji - niestety ;)
A może "stety".
Niektórych liryka nie dotyka i można się spalać bez końca - nie zapaliwszy iskry w kimś obok.

Wiersz piękny, barwny nawet jak sprawia, że poeta blednie...

Ciepłe pozdrowienia.