X
Szklanka
wolny
2026-02-11 21:13
Zaglądam do szklanki.
Płynna ucieczka skrzy się niczym gwiazdy,
mówi do mnie piękną polszczyzną,
przekonującym dialogiem.
Gęsty chłód wspina się po karku,
w zakamarkach umysłu zastój.
Wstrzymany oddech — głębszy niż zawsze,
mocny wydech — oczyszcza sumienie.
Dolewam purpurową słodycz,
zabijam gorzką prawdę chwil.
To woda mojego życia.
No to na zdrowie.
Gardło już nawet nie płonie.
Płynna ucieczka skrzy się niczym gwiazdy,
mówi do mnie piękną polszczyzną,
przekonującym dialogiem.
Gęsty chłód wspina się po karku,
w zakamarkach umysłu zastój.
Wstrzymany oddech — głębszy niż zawsze,
mocny wydech — oczyszcza sumienie.
Dolewam purpurową słodycz,
zabijam gorzką prawdę chwil.
To woda mojego życia.
No to na zdrowie.
Gardło już nawet nie płonie.
Wiersz Miesiąca
Zaloguj się, aby móc zagłosować na Wiersz Miesiąca.