Twoje Wiersze - Smutek i wróg

Smutek i wróg

wolny

2025-12-10 22:29

Ciągle mnie śledzisz,
Czekasz, aż się potknę.
A ja już nie wstanę
Gdy choć raz Ciebie dotknę.
Jesteś mym cieniem,
Mym bólem brzucha,
Moim ciągłym stresem
A czasem nawet ręki drżeniem.
Boję się Ciebie
I ciągle uciekam.
Z nadzieją, że z Twym wrogiem
Końca doczekam.
W nim mam nadzieję,
Która mnie trzyma
I poprowadzi przez życie
Jak swojego pielgrzyma.

autor

Jusiapol^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Mir Namolo

2025-12-12

śledzisz mnie wyczekując, aż się potknę. nie wstanę, jeśli dotknę cię choć raz.
jesteś niemal namacalnym cieniem,
bólem brzucha na uwięzi stresu,
gdy nie zdołam powstrzymać drżenia dłoni.

boję się i uciekam, ile tchu
z nadzieją, że dotrwam do końca
tego stanu z twoim adwersarzem u boku.
nadzieja mnie trzyma przy życiu
i prowadzi jak pielgrzyma.

sturecki

2025-12-11

Najwyraźniej, ten smutek tak się uczepił, jakby chciał być twoim cieniem na etacie. Dobrze więc, że wróg ma tu konkurencję w postaci nadziei, która w końcu wie, dokąd prowadzić.
6/5

Kazimierz Surzyn

2025-12-10

Wymownie i refleksyjnie wraz z puentą, pozdrawiam ciepło.
6/5

Pokaż mniej

Logowanie

Smutek i wróg

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji