Twoje Wiersze - Bliskość

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Marek Żak

2025-12-23

Zwięźle oddany częsty scenariusz relacji. Prawie same rzeczowniki i wystarczą. Pozdrawiam z podobaniem dla wiersza.

ja.k

2025-12-23

Skoro mówisz, że ten eksperyment się udał, to znaczy, że warto było spróbować ;)) Jest mi bardzo miło :) Pozdrawiam serdecznie :)

Monia

2025-12-22

Sama prawda w wersach pozdrawiam serdecznie 😉

ja.k

2025-12-22

Zdaje mi się, że kobiety nieco lepiej to.. hm.. czują ;))
I bardzo dobrze, brawo my :) !
Pozdrawiam cieplutko :))

rzabaprzezrz

2025-12-22

Doświadczenie uniwersalne, moim zdaniem, fajnie podane, bardzo mi się podoba i bliski jest mi ten styl. Takie wymienianie, które czasem i ja stosuję, charakterystyczne jest podobno dla osób z ADHD, w moim przypadku to się zgadza:) Pozdrawiam ciepło 🌞

ja.k

2025-12-22

Dla mnie to pierwszy raz (jakkolwiek by to akurat tutaj nie zabrzmiało :D)
Ale dobrze się przy tym bawiłam.. no dobra, już się dalej nie pogrążam ;P

U mnie brak ADHD, ale znam temat poprzez mojego syna. Jest niesamowicie kreatywny - chodzi do liceum plastycznego.. ma wyjątkowy talent - jak sporo osób z ADHD :)
Pozdrawiam ciepło! :)

samisen

2025-12-22

Wiersz ukazuje intensywną, lecz krótkotrwałą relację między dwojgiem ludzi, przedstawioną jako ciąg następujących po sobie stanów emocjonalnych i doświadczeń. Utwór ma formę wyliczenia, pojedyncze słowa i krótkie frazy budują dynamikę przeżyć, od pierwszego impulsu aż po rozstanie.
Miłego dnia
Pozdr.

ja.k

2025-12-22

Krótko, zwięźle, analitycznie :) Dziekuję za komanetarz i pozdrawiam ciepło! :)

Groschek^(*)

2025-12-22

kiedyś czytałem krótki wiersz pt. "burza": zagrzmiało, zahuczało i.. przestało; Twoja kolejność układanych liter świadczyłaby o podobnym obiektywizmie się rozbierania w powierzchownym przeczuciu dopiero w przyszłości nadchodzącej klęski - dlaczego miałoby się zatem tymczasowo trochę nie zanurzyć? tekst napisany młodocianą ręką - z polemiki więc rezygnuję w zarodku; nie zaprzeczaj nigdy dorastającej: poczekaj aż przyjdzie czas, a sama sobie zaprzeczy.. ps. tytuł alternatywnie: "po parowań you".. 🧐

Groschek^(*)

2025-12-22

ano widzisz - po mnie już nawet wszysko widać zanim się ubiorę

ja.k

2025-12-22

Miło Cię czytać, Groszku, choć wjechałeś tu wozem zaciężnym załadowanym po brzegi wiekiem i doświadczeniem ;))
Zapraszam serdecznie — przeciągnę tylko trochę na bok moje złamane serce, żeby zrobić Ci więcej miejsca :))
Usłyszałam w tym wszystkim także pojedynczą pozytywną nutkę… chyba się nie pomyliłam :)
Bez obaw — być może nie trzeba będzie czekać na autorefleksję aż po kres mojej młodości.
Kobiece nastroje i humory mają to do siebie, że bywają zmienne jak marcowa pogoda.
Pozdrawiam cieplutko :))

Larisa

2025-12-22

Zaintrygował mnie Twój wiersz. Od przypadku do rozstania, emocje podzielone na etapy.
Wszystko ma swój początek i koniec. Z ognia do wypalenia... ale pozwoliłam sobie przeczytać Twój wiersz od końcowych wersów do początkowych i też wyszło świetnie, tym razem od rozstania do przypadku. Pojęcie 'przypadku' jest dla mnie zatem klamrą wiersza.
6/5.
Serdecznie pozdrawiam:)

ja.k

2025-12-22

Prawdę powiedziawszy nie wpadłam na to, żeby odczytać wiersz od końca :) i faktycznie, ciekawie to wygląda - Twoje spostrzeżenie to ewidentny dowód prawdziwości stwierdzenia, że wiersz rodzi się w jednym umyśle, ale żyje w wielu :) Dziękuję ślicznie i pozdrawiam ciepło! :)

sturecki

2025-12-22

Jednowyrazowy wiersz, który prowadzi bliskość jak krótki kurs jazdy: od rumieńca przez poślizg i przyspieszenie aż do postoju w ciszy, gdzie prawie wszystko już było ... prawie, bo parę skojarzeń jeszcze można dopisać.
5/5

ja.k

2025-12-22

bardzo uczciwie - jak zawsze :)
miłego wieczoru :)

sturecki

2025-12-22

I wyszło – intensywnie, krótko i z pazurem – temat rzucony, reszta gra w głowach – ja też nie dopytuję, bo czasem lepiej, gdy dusza sama sobie dopowiada – oceny maksymalnej nie postawiłem, bo uważam, że jest mało poetycznie.

ja.k

2025-12-22

Miało być intensywnie.. :P krótki scenariusz rzucający temat przewodni, dający pole do skojarzeń i interpretacji :) A co tam komu w duszy gra.. to ja nie dopytuję ;))