Twoje Wiersze - spowiedź Anny

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Bożena Joanna

2026-04-12

Wiersz o bólu, odpowiedzialności i cierpienia za innych i za niewdzięczność za okazane dobro. Anna ze skruchą powraca do Boga, bo wiara jest siłą jej duszy.
Poruszające wersy.

Mgła^(*)

2026-04-24

Witam Bożenko bardzo dziękuję za czytanie
Pozdrawiam Cię serdecznie 🙂

rzabaprzezrz

2026-04-05

Bardzo poruszający swoją prawdą wiersz...Pozdrawiam serdecznie, życzę błogosławionego czasu radości i nadziei, uściski<3

Mgła^(*)

2026-04-24

Dziękuję za życzenia i za obecność pod wierszem
Pozdrawiam serdecznie 🙂

Elżbieta

2026-04-05

Podobno nie mają grzechów ci, co nic nie robią, ale to nieprawda, zaniechanie jest okropne. Anna niesie swój krzyż i krzyże innych, zbyt duży ciężar rodzi bunt i zniechęcenie. Ona wie, że Bóg jej nie odtrąci, więc spowiada się... odchodzi i powraca...
Ściskam Cię Reniu:))⭐

Mgła^(*)

2026-04-24

To prawda Eluś to prawda Ona to wszystko wie
Ślę serdeczności 😘

Incommunicado

2026-04-05

...

wandaw

2026-04-05

Ach ta Twoja Anna bardzo ją lubię To Kobieta z krwi i kości, naznaczona życiem i jego traumami
Tak jak każdy człowiek czasem w wierze błądzi ale zawsze wie kiedy powrócić do źródła by zaczerpną ochłody i wytchnienia Wiarą umocniona znowu wyrusza na życiowe ścieżki

Pozdrawiam serdecznie Wiolu

Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!
Zdrowych, radosnych pełnych ciepła rodzinnego oraz miłości życzę Tobie i Twojej Rodzinie

Mgła^(*)

2026-04-24

Cześć Wandziu
Lubię wiedzieć że jesteś
Dziękuję pięknie za czytanie 🙂

naskraju*^(*)

2026-04-05

/Anna jest cicha
zagryza wargi do krwi robiąc rachunek sumienia/

Takie są Anny.
Pięknych chwil i dobroci

Mgła^(*)

2026-04-24

Cześć Uleczko pozdrawiam serdecznie i miło że zerkasz 🙂

Waldi1

2026-04-05

pokora czasem eksploduje ... Alleluja...

Mgła^(*)

2026-04-24

🙂

Belamonte/Senograsta

2026-04-05

dziwne, takie trochę neurotyczne szukanie win i ciemnych stron, brak radości, zbytnie poczucie odpowiedzialności za innych, może sposób na szukanie miłości. Pozwoliłem sobie na takie psychologizowanie, bo to w końcu spowiedź, a odpuszczam ci winy jakoś nie w moim stylu. Pozdrawiam serdecznie

Belamonte/Senograsta

2026-04-26

nie da się tak win odpuszczać ale trzeba się z nimi zżyć. Natomiast lekka arogancja jest podobno w moim stylu :-)

Mgła^(*)

2026-04-24

A co jest w Twoim stylu?
Pytam z ciekawości 🙂
Ja lubię czasami się pastwić nad swoją Anią 🙂

sturecki

2026-04-05

Pokazuje kobietę, która całe życie niesie cudze ciężary, a przy tym sama coraz bardziej pęka pod winą, lękiem i poczuciem duchowego zagubienia. To bardzo bolesna prawda, że człowiek, który stale ratuje innych, często sam wraca po cichu do Boga z ostatkiem sił, bo już nie ma gdzie zanieść własnego krzyża.
6/5

Mgła^(*)

2026-04-24

Tak człowiek stale ratuje innych zapętlając się czasami w swojej niemocy
Pozdrawiam serdecznie

eSka

2026-04-05

mocny, świetnie napisany wiersz. O bólu, poświeceniu i braku wdzięczności ("nie bądź zbyt dobry dla ludzi jeśli nie chcesz, by było Ci źle" - tak mi kiedyś powiedział kolega), kryzysie wiary i powrocie. To jest "szczera spowiedź" - taka być powinna; zresztą po Annie (znanej z Twoich wierszy, które.... znikły- ?) innej bym się nie spodziewał.
z uznaniem i ogromną radością, że mogę znowu czytać wiersze Mgły

życzę Tobie Spokojnych, pogodnych, pełnych ciepła i miłości Świąt Wielkiej Nocy.

eSka