Twoje Wiersze - nie z gwiazd

nie z gwiazd

wolny

2026-02-14 18:01

nie będę kochał cię jak on
bo kocham cię nieplatonicznie
i dużo dłużej i nie z gwiazd
a tutaj ziemsko i po męsku

smutek wstrzymuje młode pędy
a one chciały się zielenić
gdzieś na polanie patrzysz w dal
mokra tęsknotą w smugach z cieni

a gdyby podnieść mi powieki
pozwolić wstąpić w tajemnice
wydobyć z niepokoju chwilę
tę ważną i intymną w której
zwiniemy się najściślej w kłąb
będziemy leżeć przynależeć

aż powiesz kochaj smutek mój
rozpal go podpal jak fajerwerk
niech powybucha mnóstwem słońc
niech się wyleje w końcu ze mnie

aż powiesz kochaj mnie bo cierpię
kochaj dogłębnie jakby noc
miała rozpaczy wydrzeć czas
zawrócić nas do siebie

autor

Pasjans

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

LydiaDel

pięć minut temu

Twój wiersz jest intymny i emocjonalny, opowiada o miłości realnej, cielesnej – „ziemsko i po męsku”.
"aż powiesz kochaj mnie bo cierpię
kochaj dogłębnie jakby noc
miała rozpaczy wydrzeć czas
zawrócić nas do siebie" – kto kocha, ten cierpi, czyli miłość 'w cierpieniu' jest intensywniejsza, , autentycznie przeżywana. Ten wiersz emanuje namiętnością i pożądaniem. 6/5 Serdecznie pozdrawiam

sturecki

dwie godziny temu

Erotyk z domieszką terapii – od razu stawiasz różnicę: nie „z gwiazd” i nie na pokaz, tylko długo, ciężko, po męsku, tu. A potem wiersz robi się prośbą, by kochać także cudzy smutek: nie uciszać go, tylko rozpalić aż pęknie w światło – i dopiero wtedy „zawrócić nas do siebie”.
6/5