Te wersy oddychają
Miłością w prawdziwej odsłonie
Pozdrawiam serdecznie

Jeżeli chciałabym być mężczyzną - to dla takich wierszy. Aby umieć tak spojrzeć i tak napisać. Przepiękny wiersz, absolutnie. ❤️

Karolu! Porwałeś wilki tym wierszem. Ukłony i serdeczności:)

Cudowny wiersz Cudowna miłość mężczyzny do ukochanej kobiety cudowne wyznanie w poetyckiej formie
Poezja najwyższych lotów
Pozdrawiam serdecznie Poetę z wyrazami zachwytu dla Pana poezji i talentu

Czysta potencja ,rozpisana na cudne strofy. Poeta czeka w napięciu i wabi słowem. Kłaniam się nisko.

Przepiękny wiersz...
Chyba nic więcej nie da się dodać po wspaniałym komentarzu Larisy...
Serdecznie pozdrawiam:)
🌟❄️🟠

Tak, to przepiękna, rozczulająca liryka! Wołanie serca...

Podmiot liryczny ofiarowuje swoją miłość z krwi i kości, najprawdziwszą na świecie.
Pragnie ukoić smutek ukochanej, ale poprzez miłość, która go łączy z ukochaną osobą, zachowuje wstrzemięźliwość i czeka... nie robi nic pochopnie. Staje się na pewien czas podmiotem wyczekującym, obdarzającym czułością i zaufaniem. Jest 'rycerzem' w zbroi wykutej z miłości. Tak może mówić i czuć tylko prawdziwa, namiętna miłość. Miłość współodczuwająca, miłość będąca jednością ciała i duszy z najbliższą sercu osobą.

"aż powiesz kochaj smutek mój
rozpal go podpal jak fajerwerk
niech powybucha mnóstwem słońc
niech się wyleje w końcu ze mnie". - to cudownie głęboka strofa, pełna czystej miłości.

Podmiot liryczny wierzy, że tylko miłość może uleczyć duszę i ciało, i czeka, by stać się wsparciem, ramieniem...
Puenta niezwykle ujmująca, wzruszająca.

To wiersz będący wyznaniem miłości. Jeden z najpiękniejszych jakie czytałam:)
Zostawiam oceany gwiazd.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Poeto:)

Twój wiersz jest intymny i emocjonalny, opowiada o miłości realnej, cielesnej – „ziemsko i po męsku”.
"aż powiesz kochaj mnie bo cierpię
kochaj dogłębnie jakby noc
miała rozpaczy wydrzeć czas
zawrócić nas do siebie" – kto kocha, ten cierpi, czyli miłość 'w cierpieniu' jest intensywniejsza, , autentycznie przeżywana. Ten wiersz emanuje namiętnością i pożądaniem. 6/5 Serdecznie pozdrawiam

Erotyk z domieszką terapii – od razu stawiasz różnicę: nie „z gwiazd” i nie na pokaz, tylko długo, ciężko, po męsku, tu. A potem wiersz robi się prośbą, by kochać także cudzy smutek: nie uciszać go, tylko rozpalić aż pęknie w światło – i dopiero wtedy „zawrócić nas do siebie”.
6/5

Piękna poezja!
Pozdrawiam serdecznie z zachwytem :-)

Przepiękna poezja, z wielkim podobaniem przeczytałem, pozdrawiam serdecznie.
Na dwie szóstki. 6/5