Twoje Wiersze - wzruszenie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

M I F^(*)

2025-12-03

✨

ajw

2025-12-03

Jastrz

2025-12-03

Bywają rany, które są dla nas skarbem. A wśród nich prym wiodą rany zadane strzałą Amora.

ajw

2025-12-03

Wzruszenie to taka maleńka ranka, która nie koi a goi..

eSka

2025-12-02

bardzo duży ładunek emocjonalny, kilka razy czytałem, by się "wgryźć". i spojrzeć szerzej. Świetny ten wysychający-ciemniejący kamień
z uznaniem!
Stef

eSka

2025-12-03

tak - tytuł jednoznacznie ukierunkowuje, ale "wgryzałem się", bo z początku nie "dotarł do mnie" kamień. Może zaćmienie - jak na moim awatarze :)
pozdr!

ajw

2025-12-03

Chyba przy tym tytule nie trzeba się juz wgryzać. Można go po prostu poczuć..

Waldi1

2025-12-02

wiersz boleśnie smutny ...ale bardzo piękny w swojej wymowie ... pozdrawiam serdecznie ...

ajw

2025-12-03

Hmm, nie jest w ogóle smutny. Chyba ten tytuł jednak w nim nie gra, więc wracam do poprzedniego, prostego "wzruszenie"..

Bożena Joanna

2025-12-02

Rządzą nami emocje, nie wiemy dlaczego. Piękny wiersz!!!
Pozdrowienia

ajw

2025-12-03

Emocjonalność to nie wada :)

Magdalia

2025-12-02

Tak...czasem czuje się tylko dreszcz...czasem łzy napływają do oczu...a czasem mocno ściska w dołku lub odwrotnie - rozrywa coś duszę od środka.
Wzruszeń i poruszeń może być wiele...
Pięknie:)

ajw

2025-12-03

Dziękuję pięknie :)

Colette

2025-12-02

Zmieniłaś tytuł? Widziałam wcześniej ale nie zdążyłam przeczytać, a tytuł był inny... chyba
:)

ajw

2025-12-03

Chciałam dać większą przestrzeń, ale chyba jednak "wzruszenie" lepiej mu robi.

Colette

2025-12-02

Nietuzinkowy, z ciekawymi metaforami i silną dopinającą puentą...chociaż wolałam poprzedni tytuł.
Prostota jest najczęściej jedynie pozorna ;)

Pozdrawiam serdecznie :)

ajw

2025-12-02

Tak. Tytuł był zwykły. Po prostu "wzruszenie".

LydiaDel

2025-12-02

Już pierwszy wers zatrzymuje. "jakby ktoś rozchylił żebra" - to metafora nagłego otwarcia się na emocje, doświadczenia.
Łzy mają też funkcję oczyszczającą. Nagle widzisz to, co odsłoniło prawdę.
Metafory nieprzesadzone, a puenta wyśmienita.
Skrócona wersja, pierwszą pewnie administrator pożarł - hi, hi.
6/5 Serdeczności

LydiaDel

2025-12-03

„pojawia się
i powietrze
nagle zmienia gęstość” - już ten pierwszy wers zatrzymuje, to miałam na myśli.

LydiaDel

2025-12-03

Skrócona wersja, pierwszą pewnie administrator pożarł - hi, hi. - odnosi się do mojego wcześniejszego komentarza, bo mi po prostu zwiał…

ajw

2025-12-02

Naprawdę widzisz od wersu "jakby ktoś rozchylił żebra?"
Całość brzmi tak:

pojawia się
i powietrze
nagle zmienia gęstość

jakby ktoś rozchylił żebra
by wpuścić do serca oddech

czasem
wypływa okiem
słoną falą

czasem tylko
zwilża rzęsy
i cichnie

a potem stoisz
jak kamień wyjęty z wody
ciemniejszy o to
co odsłoniło prawdę

Elżbieta

2025-12-02

Fantastycznie, Iwonko uchwyciłaś kwintesencje wzruszenia w różnych jej osłonach, a puenta rewelacja!
5/6
Serdeczności:)⭐

ajw

2025-12-02

O, jak miło, ze ten wiersz trafia. Włożyłam w niego to, co autentycznie czuję :)

JaSnA7

2025-12-02

Pięknie opisałaś wzruszenie...
Takie ono jest.
Czasem płynie łzą po policzku, a często wywołuje drżenie strun duszy człowieka...
Pozdrawiam Ajw:)
5/6

ajw

2025-12-02

Bo to piękna emocja :)

Nata Sza

2025-12-02

Piękny! Bardzo go czuję. Wspaniałe metafory!
Pozdrawiam Cię, Iwon, z zachwytem :-)

ajw

2025-12-02

Czule dziękuję :)

Larisa

2025-12-02

"jakby ktoś rozchylił żebra/by wpuścić do serca oddech". - przepiękna metafora, niezwykle poruszająca i poetycko wyrażająca wzruszenie.
Cudnie skomponowany wiersz!
Puenta odsłania naszą bezbronność wobec wzruszenia, które przenika nawet kamień...
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Ajw:)

ajw

2025-12-02

Cieszę się, że się podoba. Chociaż powstał dziś, mogę powiedzieć, ze czuję z nim dużą więź.

samisen

2025-12-02

Wzruszyłaś... Gęstnieje powietrze, jakby ciało samo otwierało się, by przyjąć oddech, którego wcześniej brakowało. Emocja raz wybucha w postaci łzy, raz tylko muska powiekę, ale zawsze odsłania coś prawdziwego.
Pozdrawiam

ajw

2025-12-02

Bo wzruszenie pochodzi z tych najprawdziwszych w nas warstw :)

Nicotykanie^(*)

2025-12-02

Piękny wiersz — naprawdę robi wrażenie.
Choć przyznaję, że z moim małym „zboczeniem” do otwierania tekstów pewnie chciałabym jeszcze bardziej poszerzyć tu przestrzeń interpretacji. Tytuł mocno nakierowuje czytelnika, a gdyby trochę pokombinować i pójść w coś bardziej otwierającego, jak „Gdzie gęstnieje światło” albo „Czas, który wilgotnieje”, ta filozoficzna i egzystencjalna warstwa jeszcze mocniej by wybrzmiała.
Ale to już moje zboczenie zawodowe — należy ignorować bez konsekwencji. 😉

ajw

2025-12-03

Jednak wróciłam do poprzedniego, bo nie pracuje w wierszu tak jak chciałam..

ajw

2025-12-02

*do

ajw

2025-12-02

Dziękuję Ci, kochana, zmotywowałaś mnie to zmiany tytułu. Rzeczywiście, poczułam, ze tamten był zbyt prosty i nie był, tak naprawdę, w moim stylu. Wiersz świeżyzna, wiec jeszcze pracuje ;)

Przeboski Mandaryn

2025-12-02

Bardzo znakomity wiersz

ajw

2025-12-02

Pięknie dziękuję :)

klaks

2025-12-02

Piękne, liryczne porównania, szczególnie ujęły mnie te żebra, takie prawdziwe :). Bardzo podoba mi się w jakim świetle ukazane jest tutaj wzruszenie, nie jako słabość lecz siła która obnaża ludzką wrażliwość. Szczególnie silne uderzenie dla tych, którym się wydaje że nic nie jest w stanie ich poruszyć.
Pozdrawiam Cię serdecznie :)

ajw

2025-12-02

Dokładnie :)

klaks

2025-12-02

Prawda, to część naszej ludzkiej natury. Lepiej aby emocje uchodziły przez wzruszenie niż przez frustrację i agresję.

ajw

2025-12-02

Chciałam pokazać tu wzruszenie tak, jak się rodzi: z ciała, powietrza, z nagłej zmiany gęstości.. A tam w ogóle lubię się wzruszać, bo to jest takie czułe..

sturecki

2025-12-02

Z lekkim zdumieniem patrzę na to wzruszenie, które w wierszu wchodzi jak nagła zmiana powietrza – niby nic, a człowiekowi robi się ciasno pod żebrami. Raz wylewa się słoną falą, a innym razem tylko przyciemnia rzęsy – od razu widać, że prawdziwe poruszenie nie potrzebuje wielkiego hałasu.
Jak coś dotknie człowieka do przysłowiowej kości, to zostaje w nim jak mokry kamień – cięższe, ale i bardziej prawdziwe.
Każda strofa zawiera rewelacyjną metaforę.
5/6

ajw

2025-12-02

Dziękuję za docenienie, Stachu. To bardzo miłe co piszesz :)

Krystek

2025-12-02

Myślę, że podobnie się wzruszamy
Ślę moc serdeczności:)

ajw

2025-12-02

Witaj w klubie, Krysiu :)

Montibus

2025-12-02

Jestem pod wrażeniem Twojego poetyckiego warsztatu. Jest dużą sztuką napisać wiersz bez rymów w którym metafory nie zaciemniają obrazu..
Przesyłam ukłony.

ajw

2025-12-02

Bardzo dziękuję za uznanie :)

Odyseusz62

2025-12-02

Trudno pisać o wzruszeniu kiedy ono jest
a gdy minie to trudno o nim pisać też
wzruszenie to dość intymne uczucie
i gdy jest szybko próbuje od nas uciec
Pozdrawiam prawie wzruszony.

ajw

2025-12-02

Bo tak naprawdę ono się wydarza w nas i trudno je ująć w słowa :)

Pokaż mniej

Logowanie

wzruszenie

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji