Twoje Wiersze - kadry

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

18 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

[ GALBA ]^(*)

2026-01-10

Czasem nie da się nic zrobić by pomóc...
Treść porusza Grażynko.
Dobre pisanie.
Pozdrowionka 🌟👍

klaks

2026-01-10

Bardzo dziękuję Marku,
Pozdrawiam serdecznie :)

Tadek1^(*)

2026-01-10

Prawdziwie niestety, ale trafnie i pięknie

klaks

2026-01-10

Bardzo Ci dziękuję :)
Pozdrawiam serdecznie

Elżbieta

2026-01-09

Bardzo dobry wiersz, ze świetnym tytułem! Mam wrażenie, że wszystko , co jest istotą, tego utworu zostało już we wcześniejszych komentarzach napisane!
5/6
Serdecznie pozdrawiam, Grażynko:)⭐️

klaks

2026-01-10

Bardzo dziękuję Przyjaciółko :)
Dobrej soboty🌹

Larisa

2026-01-09

To jest bardzo piękny i poruszający do głębi wiersz!
Dwa kadry; jak rożne od siebie i jak bardzo ze sobą powiązane poprzez podmiot liryczny.
Z jednej strony życie widziane z okna kawiarni, a z drugiej zapisany w sercu lęk o życie bliskiej osoby i bezradność, osamotnienie i lęk... Wtedy ten "pocztówkowy" świat zaczyna nie współgrać z duszą człowieka, powodując jeszcze bardziej narastające osamotnienie.
Odbieram wiersz jako bardzo osobisty.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Grażynko:)

Larisa

2026-01-09

Dziękuję, Grażynko:) A tego czasu rzeczywiście coraz mniej, ale jeszcze się wyrabiam:)))
Serdeczności:)

klaks

2026-01-09

Bardzo dziękuję Lariso, za czas na czytanie i wnikliwą analizę wiersza.
Dobrego dnia :)

Wanda Kosma

2026-01-09

Wiersz przejmujący do szpiku kości. Świetnie napisany. Empatia bywa ogromnym bólem - gdy taki podziela. Bezradność, także ta wobec śmierci - jeszcze większym. Pozdrawiam serdecznie, ze wzruszeniem.

klaks

2026-01-09

Bardzo Tobie dziękuję
Pozdrawiam serdecznie🍀

Waldi1

2026-01-08

piękny wiersz ... ten ogień można zatrzymać w pamięci i w sercu ... nawet jak ktoś tam ..walczy o życie ... czasem warto ... za tego kogoś się pomodlić i zaufać Bogu .. pozdrawiam serdecznie ...

klaks

2026-01-09

Tak, pozostają słowa, modlitwa i obecność. Dziękuję bardzo Waldi.
Pozdrawiam serdecznie :)

maciejka

2026-01-08

Tak, takie jest życie - pełne kontrastów, które bardzo dobrze pokazałaś.
Pozdrawiam ciepło :-)

klaks

2026-01-08

Dziękuję Natalio :)
Pozdrawiam ciepło

Lenia

2026-01-08

Poruszający wiersz:) dwa obrazy w kontraście i własna niemoc wobec tej sytuacji... pozdrawiam Grażynko:):)

klaks

2026-01-08

Dziękuję bardzo Leniu :)
Pozdrawiam serdecznie:)

Motylek78

2026-01-08

to słowa osoby empatycznej
która rozumie osobę po drugiej stronie
nie mogę nic więcej - czasami tyle wystarczy
Pozdrawiam serdecznie 🦋

klaks

2026-01-08

Pięknie dziękuję Motylku
Pozdrawiam ciepło🌹

JaSnA7

2026-01-08

Nastrój wiersza jest zarówno ciepły, jak i sentymentalny.
Widzę tu kolorowy obrazek; urocza kawiarenka, w której można pomyśleć przy ciastku i kawie.
Tą chwilą można się rozkoszować, choć myśli biegną w różnych kierunkach.
Najlepiej mocno wierzyć, że wszystko pójdzie po naszej myśli i docenić to, co mamy.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)
🌟🟠❄️🌲

klaks

2026-01-08

Dziękuję Ci bardzo za czytanie i komentarz.
Pozdrawiam serdecznie🌹

Maciek.J^(*)

2026-01-08

czasem jest bezsilność ,
znam to uczucie Grażynko

klaks

2026-01-08

Dziękuję bardzo.
Pozdrawiam serdecznie🌹

Monia

2026-01-08

Dobrze się czasem tak zatrzymać przy tym cappuccino i trochę pomyśleć byle nie były to czarne myśli, choć czasem bywa i tak pozdrawiam serdecznie 😉

klaks

2026-01-08

Niekiedy, nie da się ominąć tych czarnych.
Dziękuję i pozdrawiam :)

JoViSkA

2026-01-08

Bardzo dojmująco...najgorsza jest niemoc, gdy chciałoby się a nie można...ale można sobie pomarzyć :) Pozdrawiam Grażynko :)

klaks

2026-01-08

Dziękuję bardzo Jovi
Pozdrawiam ciepło :)

Marek Żak

2026-01-08

Zatrzymanie tego ognia to to ogromne wyzwanie, i tylko słowo tu nie wystarczy, ale na pewno bardzo pomaga. Pozdrawiam serdecznie.

klaks

2026-01-08

Dziękuję za komentarz :)
Pozdrawiam serdecznie

rzabaprzezrz

2026-01-08

...a czasem siedzi się przy krówce i cappuccino, a serce spopiela się, i mimo pozorów trwa walka o życie...Piękny wiersz wrażliwego serca...często czujemy się bezradni wobec takich wewnętrznych męczarni, i cudzych, i własnych...A słowo...? Ma swoją moc, ale często nie wystarczającą, szczególnie w takich przypadkach...Pozdrawiam serdecznie Grażka<3

klaks

2026-01-08

Tak Rzabko, czasami słowo nie wystarcza, potrzeba obecności, takiej która rozumie i się nie wymądrza.
Pięknie dziękuję i pozdrawiam <3

Annna2

2026-01-08

pięknie i wzruszająco,
czasami chciałoby się ból, chorobę na siebie wziąć- by kogoś drogiego bolało mniej
Można tylko być obok
6/5

klaks

2026-01-08

Tak, dokładnie Aniu. Ta niemoc jest najgorsza.
Pozdrawiam ciepło

sturecki

2026-01-08

Boli przez ten kontrast – Ty masz kadr z pocztówki i karmelową krówkę przy cappuccino, a “po drugiej stronie” ktoś walczy o życie – i dlatego to twoje “nie mogę nic więcej” brzmi jak najcięższe zdanie, jakie da się powiedzieć szeptem.
6/5

klaks

2026-01-08

Tak, to jest bolesne. Wiedza że ktoś powoli odchodzi a ty nie możesz mu pomóc, lecz sam ciągle trwasz i próbujesz korzystać z pięknych kadr zanim sam zgaśniesz. To takie wewnętrzne rozdarcie.
Dziękuję i pozdrawiam .